Book clubbing (2)

In 2003 begon een stel liefhebbers van Engelstalige literatuur een boekenclub. Binnenkort bestaan we dus 10 jaar. De samenstelling is door de jaren heen af en toe gewijzigd, maar het concept niet. Om beurten kiezen we een boek. Degene bij wie we de eerstvolgende keer afspreken bepaalt de titel. Bij de samenkomst bespreken we het boek aan de hand van vragen of stellingen. Aan het eind van de bespreking geven we het boek een punt op de schaal van 1 tot 10 en dan eindigen we met een glas wijn.

Soms is er wel discussie over boektitels. De meeste controverse hadden we over Salman Rushdie. Ik vond het Boekenweekgeschenk Woede van Rushdie zo verschrikkelijk, dat ik nooit meer iets van hem wilde lezen. Maar uiteindelijk heb ik mijn veto laten varen. Midnight’s Children was gekozen tot het beste boek dat ooit de Booker Prize heeft gewonnen. Dan zal het toch wel kwaliteit hebben, dacht ik. De meningen waren na afloop nog steeds gemengd. Ik vond het geen slecht boek, maar vaak was aan het verhaal bijna geen touw vast te knopen, zeker als je niet de hele geschiedenis van India en Pakistan kent. Ik heb nu besloten niets meer van de literaire ijdeltuit te lezen.

Alles is verlicht

Ook veel discussie was er over een boek dat ik had gekozen: Everything is illuminated, het debuut van Jonathan Safran Foer. Een van de trouwe leden had hier een veto over uitgesproken en heeft voet bij stuk gehouden. En degenen die het hebben gelezen waren niet eensgezind. Dat hoort er natuurlijk bij.

Address Unknown

Gelukkig was er door de jaren ook veel eensgezindheid. We waren allemaal blij verrast door boeken als The Life of Pi, The Kite Runner, The Da Vinci Code, The Curious Incident of the Dog at Nighttime en The Plot against America. Het dunste boek dat we lazen was Address Unknown van Kathrine Kressmann Taylor.Crimson-Petal-and-the-White Een ingenieus en beklemmend verhaal over de opkomst van het nazisme in Duitsland en hoe dit een jarenlange vriendschap totaal ontwricht. Eén van de dikste was The Crimson Petal and the White van Michel Faber. Een moderne roman over de Victoriaanse periode, waarin een prostitué streeft naar sociale stijging door met een adellijke klant te trouwen. Beide boeken zijn uitermate enthousiast ontvangen.

Absalom Absalom wordt beschouwd als een meesterwerk van de Amerikaanse schrijver William Faulkner. Een onnavolgbare familiegeschiedenis verteld vanuit steeds wisselende perspectieven en tijdperken. Wij vonden het verhaaltechnisch en qua Engels te ingewikkeld en daardoor moeilijk te doorgronden. Meesterwerk of niet, bij ons kreeg het boek weinig punten. Ons jubileumboek is Toby’s Room van Pat Barker (zie mijn blog The Great War). Daarnaast vertelt iedereen iets over zijn of haar favoriete boek aller tijden (ongeacht in welke taal geschreven).

Op die laatste vraag heb ik nog geen antwoord en het is al over drie weken! Wat is je favoriete schrijver is al bijna onmogelijk te beantwoorden, laat staan je favoriete boek. Ik ben wel benieuwd wat jouw favoriete boek is. Misschien wil je dat als reactie op deze blog schrijven. Dan neem ik het mee naar onze jubileumbijeenkomst (in Het Prentenkabinet!).

Advertisements

One thought on “Book clubbing (2)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s