Monthly Archives: December 2013

Happy New Sydney (Australia)

Sydney, 31 december 2013, 21.43 uur. De Kerstvakantie in Australië begon met Kerst op een hagelwit strand op Whitehaven Beach. En nu New Year’s Eve in Sydney.

Het is waarschijnlijk het grootste en wel zeker het beroemdste evenement van het land. Toch is het simpel: een adembenemende vuurwerkshow tegen het decor van twee iconische bouwwerken in de stad: Sydney Opera House en Sydney Harbour Bridge. Dit is de eerste wereldstad waar het nieuwe jaar begint; dus gaan de beelden de journaals van heel de wereld over.

We waren gewaarschuwd dat we er vroeg bij moesten zijn om een gratis plek in het Mrs. Macquairie Park te krijgen. Om 9.30 uur waren we ter plekke met nog een paar duizend enthousiastelingen. De rij vormt zich heel gedisciplineerd. Het is alsof we een dagje naar een heel druk strand gaan. Picknickspullen, zonnebrand en veel water in de rugtas. Er mogen in totaal 17.000 mensen het park in, dat om 15.00 uur dicht gaat. Binnen is binnen!
<

20140101-140955.jpg

Om 21.00 uur start de eerste show. De openbare verlichting gaat uit en 8 minuten lang is er geweldig vuurwerk te zien. Maar het echte werk is natuurlijk om 23.59.52 uur als het aftellen begint, waarna de hele brug vuurwerk spuwt. Het was werkelijk geweldig dit een keer mee te maken.

Ik wens iedereen een gelukkig en fantastisch 2014!

American Hustle

The Seventies blijven filmmakers inspireren. Al was het alleen maar omdat het zo’n geweldige soundtrack oplevert. American Hustler speelt in 1978 en ziet er geweldig uit en de muziek is fabulous.
Het verhaal draait om twee oplichters (Christian Bale en Amy Adams), die tegen de lamp lopen. Om hun straf te ontlopen, worden ze door een geflipte FBI-agent (Bradley Cooper) gedwongen corrupte politici (o.a. Jeremy Renner en Robert de Niro) in de val te lokken. Wie wie nu precies bedondert wordt op een gegeven moment wel erg ingewikkeld. Gelukkig is het allemaal ook erg geestig!
Daar doorheen zit nog een moeilijk na te vertellen persoonlijke verwikkeling, waarbij de vrouw van Christian Bale een hoofdrol speelt. Die rol is voor Jennifer Lawrence, bekend van The Hunger Games en haar Oscarwinnende rol in Silver Linings Playbook (van dezelfde regisseur).
En het zou me niet verbazen als de acteurs Oscar-nominaties voor hun rollen krijgen. Ze spelen namelijk stuk voor stuk de sterren van de hemel. Ik denk dat de film zelf niet in de prijzen zal vallen. Daar is het verhaal iets te gezocht en te oppervlakkig voor.
20131228-004247.jpg
Al met al een leuke film met onvergetelijke scènes rond het toupetje van Bale en het permanentje van Cooper. Als je haar maar goedzit….

2013 Top 5

2013 was een jaar waarin veel is gebeurd. Ook een jaar vol geweldige ervaringen. Dit is mijn Top 5 van 2013:

1. Scheuren in Tesla sportwagen
Mijn broer won een testrit in een elektrische sportwagen en ik mocht mee. Samen twee uur lang scheuren in een Turbo Tesla. In 3,7 seconden naar 100 kilometer per uur. Dat brengt de kwajongen in je boven. Gelukkig heeft de snelheidspolitie ons niet gesnapt! Lees blog: Tesla Boys.

2. Finding Nemo
Ik vond de film over het schattige clownsvisje iets te kinderachtig, maar in het echt vond ik het snorkelen op het Groot Koraal Rif werkelijk fantastisch. Na een poosje ben je elk gevoel van tijd en ruimte vergeten. En als je dan eindelijk Nemo hebt gevonden, kan je dag niet meer stuk.

3. Beklimming Ben Nevis
De hoogste top op het Britse eiland ligt in Schotland. De meeste dagen van het jaar is de top in mist gehuld. Maar soms heb je geluk, bijvoorbeeld met een Schotse hittegolf. Hierdoor konden we de top beklimmen en alles goed zien. Uiteraard heeft alles een prijs. De felle zon maakte de klim vanaf ‘s ochtends vroeg extra zwaar. Veel zweetdruppels en verbrande lichaamsdelen. Het was het meer dan waard. Lees blog: Scottish Heatwave.

4. Bloggen
Mijn hele leven schrijf ik al. Ik vind het leuk, het is deel van mijn beroep en ik ben er best goed in. Vrees niet, ik zal geen roman gaan schrijven. Ik ken de beperkingen van mijn talent. Maar het schrijven van een blog is veel leuker dan ik dacht. Het is enerverend dat mensen je stukjes lezen en dat werkt weer verslavend. Ik ga er nog even mee door!

20131227-175523.jpg
5. ABBA-museum Stockholm
Mijn jeugdidolen hebben eindelijk een eigen museum in de Zweedse hoofdstad. Het was al fantastisch om in hartje zomer met mijn racefiets de mooie stad beter te leren kennen. Maar het museum was een heel nieuwe ervaring. Natuurlijk is er niet veel wat ik nog niet wist. Maar toch waren er tv-opnames die ik nooit eerder had gezien. De compilatiefilm van Zweedse clipregisseur Jonas Akerlund (Ray of Light) was overdonderend. De door de vier ABBA’s gesproken begeleiding maakte het heel bijzonder. Lees blogs: Summer Night City en The Swedish Cook.

En de eervolle vermeldingen zijn voor Istanbul (kosmopolis tussen Europa en Azië), fietsen door zomers Amsterdam (Amsterdamse Bos, Vondelpark en onder Rijksmuseum!), de Grenslandklassieker (175 km op de racefiets klimmen en dalen door Limburg, België en Duitsland) en Kerstmis op het witte strand van Whitehaven Beach.

Christmas Sunday (Australia)

Het is Kerstochtend op Hamilton Island. We mogen niet klagen, maar de strakblauwe lucht van de afgelopen dagen is ingeruild voor mooie wolkenpartijen. Voor de temperatuur zal het wellicht een paar graden schelen, maar verder?
>20131225-084008.jpg />20131225-084026.jpg

Als je je hele leven Kerst in Nederland of Engeland hebt doorgebracht, is het heel vreemd om in totaal tegenovergestelde omstandigheden Kerst te vieren. Iedereen wenst je in volle zon Merry Christmas de afgelopen dagen. In de cocktailbar aan het zwembad droeg de barman guitig een rode Kerstmuts met flikkerende lamp. De Margarita’s van de Liquid Lunch van gisteren, gingen ook vergezeld van de Kerstwens.
20131225-082353.jpg

Het went overigens snel! Kerstavond op een enorme Catamaran de zee op voor een mooie zonsondergang zorgde voor een onvergetelijke indruk. De bemanning van het schip hadden de opdracht de drank rijkelijk te laten stromen. (De Australiërs zijn qua drank wellicht nog erger dan de Zweden en Engelsen!) Het glas Sauvignon Blanc heeft niet leeggestaan. En zodoende voelt deze Christmas Day als een ouderwetse zondag na een zaterdagavond stevig stappen: The Hangover Part 1!

Bright Christmas (Australia)

Auto rijden in Australië is dubbel spannend. Niet alleen is het wennen om links te rijden. Dat hadden we in Schotland ook al gedaan. Maar daar heb je het dubbele voordeel van in je eigen auto te rijden: die is vertrouwd en bovendien houden Engelse auto’s rekening met je als ze een kenteken van het continent zien.

In onze gehuurde Australische auto gelden die voordelen helaas niet! Het is helemaal wennen dat alles in de auto gevoelsmatig op de verkeerde plek zit. Het enige, dat voor je gevoel klopt zijn de pedalen. Die zijn hetzelfde als in je eigen auto. Maar verder… Het stuur en de driver’s seat zijn links; de richtingwijzers zitten rechts en de versnellingspook links. Ik heb gisteren en vandaag wel twintig keer de ruitenwissers aangezet, terwijl ik richting wilde aangeven. Nou moet je in het verkeer best vaak richting kiezen, maar het lijkt er in de verste verte niet op, dat het hier gaat regenen.

20131223-213543.jpg

Vandaag heb ik gezwommen in de oceaan. Dat wordt overal zeer afgeraden vanwege de zogenaamde Marine Stingers. Deze vrijwel onzichtbare kwallen zijn erg actief in dit deel van het jaar. Van een beet kun je behoorlijk ziek worden, een beetje vergelijkbaar met een tekenbeet. Gelukkig is een deel van de zee bij het strand afgezet met een groot drijvend net, zodat je daarbinnen veilig kunt zwemmen. De dagen rond Kerstmis zijn we op de Whitsunday Islands en het Great Barrier Reef. En sorry voor alle lezers op het noordelijk halfrond: ze voorspellen hier A Warm and Bright Christmas! Ik wens al mijn bloglezers Prachtige Kerstdagen en Vrede op Aard! 🙂

Deon Meyer: Duivelspiek en 13 uur

Op de omslag van zijn romans wordt hij het Zuid-Afrikaans antwoord op Stieg Larsson genoemd. Tevens staat er op de kaft dat het hier gaat om een zogenaamde literaire thriller. Die rubricering is wel de meest uitgeholde frase die je in de tegenwoordige boekenbusiness tegenkomt. Reden dus voor een kritische beschouwing.

Duivelspiek
Dit is het eerste boek van Deon Meyer en de voorkant is heel toepasselijk. Er worden in Kaapstad moorden op pedofielen gepleegd met een heel bijzonder wapen: een assegaai, oftewel een traditionele Zoeloe-speer. Dat geeft meteen het decor weer: het moderne Zuid-Afrika tegen de achtergrond van het verscheurde verleden. Het politie-apparaat wordt gekenmerkt door het gelijkheidsdenken dat na de afschaffing van Apartheid gemeengoed werd. Bennie Griessel is de inspecteur die op jacht gaat naar de inheemse killer. Maar zelf wordt hij ook nagejaagd. Hij is een getroebleerde geest die doet denken aan een moderne Martin Beck. Zijn vrouw schopt hem het huis uit vanwege zijn drankprobleem. Alleen op een flatje zonder contact met vrouw en kinderen werkt hij aan de zaak. Het boek moet het vooral hebben van de beschrijvingen van zijn privéleven en van de ontwikkelingen binnen de Zuid-Afrikaanse politie.

20131221-213929.jpg20131221-213642.jpg
13 uur
Bennie Griessel speelt ook in deze roman de hoofdrol. Dit keer speelt het verhaal zich af binnen een timeframe van 13 uur op één dag. Griessel staat al 156 dagen droog en hoopt op een hereniging met zijn vrouw en staat tevens op de nominatie om promotie te maken. Diezelfde dag wordt een platenbaas dood aangetroffen en wordt een Amerikaans meisje met een doorgesneden keel gevonden. Het blijkt dat haar vriendin nog voortvluchtig is. Een spannende race tegen de klok start. Al met al een spannend boek, al komt de plot aan het eind van het boek wel heel erg uit de lucht vallen. Het lijkt erop dat de schrijver pas op het laatst heeft bedacht, dat er ook een aannemelijke aanleiding voor de misdaden moet zijn.

De boeken zijn zeker niet slecht, maar wel meer thriller dan literair; spannende pageturners, die het niet van het plot moeten hebben maar vooral van een nieuw inzicht in het hedendaagse Zuid-Afrika. Sociale spanningen tussen verschillende bevolkingsgroepen, fraude en criminaliteit. Hoe treurig ook, het hoort nog steeds bij het land van wijlen Mandela.

Inside Llewyn Davis

Nieuwste film van de gebroeders Coen is opnieuw ode aan vergeten muzikaal tijdperk. In O Brother Where Art Thou deden ze dit voor de bluegrass muziek uit de jaren ’30 en nu voor de folkmuziek uit begin jaren ’60. Het is 1961, Gaslight Café, Greenwich Village, New York City. In rokerige zaaltjes hopen folkzangers en -zangeressen door te breken. Dat lukt niet zo erg goed, want in the swinging sixties is folk nou niet echt de meest sexy muziek. Maar goed, aan het eind van de film zit er een veelbelovende singer-songwriter op het podium die veel weg heeft van Bob Dylan. Laat die nou in the Gaslight Café te zijn gestart!

Jim and Jean
Folk is nou niet echt mijn favoriete muziek. Ik vind het maar muziek voor zijen sokken. Maar voor een goede muziekfilm ben ik altijd wel in. En ik moet ook wel bekennen, dat de stemmen van sommige zangers en zangeressen prachtig zijn (waaronder die van Marcus Mumford van Mumford & Sons). Llewyn Davis heeft zo’n prachtige stem. Hij vormde vroeger met Mike een close harmony duo, maar nu is Llewyn solo gegaan. Later in de film blijkt dat dit het gevolg is van een dramatisch voorval. Inside Llewyn Davis is de titel van zijn eerste soloalbum, maar daar gaat hij waarschijnlijk niet mee doorbreken. Zijn ex-vriendin Jean vormde even een zangduo met hem, maar zij heeft nu Jim (Justin Timberlake) als muziek- en sekspartner.

Inside Llewyn Davis

Please Mr. Kennedy
De film vertelt over de hopeloze zoektocht naar succes, die nu eenmaal niet voor iedereen is weggelegd. Niet een heel origineel gegeven, maar de broers Coen weten daar wel raad mee. De subplot met de kater, de road trip met John Goodman naar Chicago, een hilarische scène bij een abortusarts en een klein tribute aan Groundhog Day. Maar het hoogtepunt is het lied, dat hij inspeelt met Jim (JT) en een andere muzikant. Je voelt, dat dit hitpotentie heeft. Toch koopt hij zijn royalties af voor een cash betaling van $ 200! Luister zelf en begrijp waarom dit nummer is genomineerd voor een Golden Globe!

Zie ook mijn blog Justin Timberlake. Music or Movies: http://wp.me/p3FHho-nd