Monthly Archives: February 2014

Detox: Move Your Body (6)

Het seizoen voor racefietsen is langzaam maar zeker weer gestart. De milde winter helpt daarbij flink. Vorig jaar was februari een maand om te schaatsen en te sleeën; dit jaar konden we al vroeg in het zadel.

Toen ik begon aan de Detox-maand was mijn vraag (of zorg) of dit wel verenigbaar is met stevige sportieve inspanningen! Elke week ga ik meestal twee keer een uur spinnen, wat toch een flinke inspanning vergt. Daarnaast ga ik op 15 maart a.s. weer meedoen aan de Joop Zoetemelk Classic (100 kilometer door het Groene Hart). Dat vraagt wel enige training in de buitenlucht.

Snelle JelleNou zijn koolhydraten en suikers belangrijke brandstof voor dergelijke krachtsinspanningen. Laat die nou op de lijst van niet-toegestane voeding staan tijdens mijn Detox-maand. Geen stevige pastaschotel de avond voorafgaand aan een lange tocht. Geen energiedrankjes met veel te veel suiker. En geen Snelle Jelles, eierkoeken en krentenbollen op mijn rug om onderweg wat energie bij te eten. Gelukkig passen bananen wel in het programma en in mijn fietsshirt!

Het ging uiteraard goed deze maand. Flink bewegen hoort ook bij het programma om gezonder te leven. En ik ben niet van de fiets gevallen door hongerklop! Ik weet echter nu wel dat ik tijdens het fietsseizoen (dat ongeveer tot oktober loopt) weer zoete snacks ga meenemen. Ook al ben ik me deze maand heel bewust geworden van hoe verslavend suiker is en hoeveel suiker er (al dan niet verborgen) in ons eten zit!

Dit is deel 6 van mijn ervaringen van één maand Detoxen. Lees ook mijn vorige blogs:

Detox: Food 4 Thought (1) http://wp.me/p3FHho-nX
Detox: Good 4U? (2) http://wp.me/p3FHho-ou
Detox Challenge (3) http://wp.me/p3FHho-oD
Detox: A Cold Shower (4) http://wp.me/p3FHho-oT
Detox Experience (5) http://wp.me/p3FHho-pp 

Detox Horizon (7)

“Het zit erop!” Deze gedachte ging afgelopen weekend door mijn hoofd. Eindelijk weer een lekkere kop koffie drinken. En een glaasje rode wijn bij een lekker diner! De uitdaging ben ik aangegaan en het is me gelukt! Maar tegelijkertijd werd ik overvallen door een soort weemoed: het is klaar en wat nu? Alsof ik in een diep zwart gat zou vallen.

De vraag is natuurlijk: Wat heeft het opgeleverd en wat behoud je ervan in je reguliere leven? Ik vond het een zware, maar leuke opgave. Het eten tijdens de lunch op werk en het eten in een restaurant was ingewikkeld. Gelukkig vind ik het leuk in de keuken te staan. Dat scheelt enorm. Ik heb veel nieuwe recepten uitgeprobeerd en veel daarvan krijgen een vaste plek in mijn kookrepertoire. Bijzonder dat je door beperking juist je blikveld enorm verruimt.

Een aantal zaken ga ik resoluut uit mijn keuken verbannen. Het keukenzout is weg. Het went heel snel om zoutloos of met een klein beetje zeezout te koken. Frisdranken en allerlei sappen komen er niet meer in. Spa Rood en Blauw nog wel, maar de rest niet. Vlees had ik al afgezworen, dus dat blijft weg. Qua brood ga ik trachten alleen nog volkoren te kopen.20140305-100810.jpg
Het liefst zou ik ook alle zoetigheid willen bannen, maar ik heb dan een probleem met sporten. Ik ga weer fanatiek racefietsen en dan verbruik je veel calorieën. Alleen op een banaan trek ik dat niet. Dus ontbijtkoek, krentenbollen en eierkoeken komen er wel weer in. Koffie alleen nog maar met mate en alleen lekkere. Waarom zou ik het slootwater op mijn werk nog drinken? En alcohol, vooral een goed glas wijn, geeft me vreugde in het leven. Dus dat komt terug.

Ik ben ruim 4 kilo afgevallen in 4 weken tijd. Al mijn pakken zitten weer comfortabel. Onder de 85 kilo is me al jaren niet meer gelukt. Dat probeer ik vast te houden. Maar het meest waardevolle was het bewust omgaan met voeding. En het delen van alle ervaringen met vreemden (via een geheime Facebook groep) heeft me zoveel lol opgeleverd. Dank daarvoor aan mijn mede-detoxers en -coach! Hoe gek en stom ik het ook vond bij aanvang, uiteindelijk vond ik het een TOP-ervaring!

Dit is blog 7 (en tevens voorlopig laatste) blog over mijn Detox ervaring. Zie ook mijn eerdere blogs:

Detox: Food 4 Thought (1) http://wp.me/p3FHho-nX
Detox: Good 4U? (2) http://wp.me/p3FHho-ou
Detox Challenge (3) http://wp.me/p3FHho-oD
Detox: A Cold Shower (4) http://wp.me/p3FHho-oT
Detox Experience (5) http://wp.me/p3FHho-pp
Detox: Move Your Body (6) http://wp.me/p3FHho-pY

12 Years A Slave

Hollywood is erg bezig met de slavernij. Vorig jaar was Django Unchained een belangrijke Oscar-kandidaat en dit jaar lijkt we de hoogste kans te maken op Beste Film. De Britse regisseur Steve McQueen (goeie naam voor de filmwereld!) maakte al naam met spraakmakende en controversiële films, zoals Shame over seksverslaving. Maar slavernij ligt heel gevoelig, ook al werd het in de 19e eeuw afgeschaft. Films worden met een vergrootglas bekeken.

Daardoor zijn films over dit onderwerp vaak nogal braaf en politiek correct. Met Django Unchained wist Quentin Tarantino dit te omzeilen. Gelukkig hebben de makers van 12 Years A Slave hetzelfde gedaan.
De film vertelt het verhaal van Solomon Northup die in 1842 vrij man is in New York. Op een dag krijgt hij van 2 heren de uitnodiging mee te werken in een circus. Hij laat zich die avond dronken voeren en de volgende ochtend ligt hij aan ketens in een pikdonkere cel. Hij wordt naar het Zuiden gebracht en daar verkocht als slaaf. Als Platt begint hij een nieuw leven in gevangenschap.

20140224-125641.jpg
De film is even gruwelijk als prachtig. De beelden van Louisiana zijn prachtig, terwijl de belevenissen van Platt afschuwelijk zijn. Het doet soms pijn om te kijken. Sommige scènes zijn ondanks hun gruwelijkheid weer filmisch prachtig. Vooral de scène met Platt op zijn tenen en zijn hoofd in een strop is gruwelijk en prachtig tegelijk. Het doet pijn om te kijken, maar je blijft kijken. Michael Fassbender speelt de sadistische plantagehouder die Platt het leven zuur maakt. Zijn psychopathische gedrag wordt echter ook veroorzaakt door zijn (onmogelijke) liefde voor de jonge slavin Patsey.
Al met al een compromisloos en onsentimenteel drama. Een hele prestatie voor zo’n beladen thema. Het cynische van de titel is dan ook, dat het voor Solomon ‘maar’ 12 jaar was, terwijl er voor de echte slaven op voorhand geen uitweg was.

Lees ook mijn blogs over andere Oscar-kandidaten:
The Wolf of Wall Street: http://wp.me/p3FHho-nH
American Hustlehttp://wp.me/p3FHho-mu 
Dallas Buyers Club: http://wp.me/p3FHho-oa
Philomenahttp://wp.me/p3FHho-p6 
August: Osage County: http://wp.me/p3FHho-mV
Inside Llewyn Davishttp://wp.me/p3FHho-ld 

Detox Experience (5)

“Ik lust alles en van alles veel!” Jarenlang was dat mijn motto als het om eten ging. Het klopte ook. Eigenlijk het enige wat ik niet lustte was kokos en witte bonen in tomatensaus. OK: Biest en Haggis vind ik ook niet te **eten. (Zie mijn blog: Biest en Haggis http://wp.me/p3FHho-T). Maar over het algemeen, lust ik vrijwel alles. Bovendien ben ik een grote eter. Ik houd niet zo van kleine porties. En bij mij gaat eten ook vrijwel altijd op! En een pak koek of zak zoutjes opentrekken, betekent dat-ie ook opgaat!

detox (2)Door te stoppen met vlees eten is mijn voedselpatroon al drastisch gewijzigd. Ik ben meer vis gaan eten en meer gaan waarderen. Ook kook ik meer met paddenstoelen, peulvruchten, noten en vleesvervangers. Maar dit is niets in vergelijking met de Detox-uitdaging van een maand. Die zet niet alleen je eet- en drinkpatroon op zijn kop, maar ook je hele leven. Niet eerder was ik me zo bewust van wat een groot onderdeel eten in je leven inneemt. Gedurende deze maand realiseer ik me hoe onbewust ik hiervoor vaak zat te eten, of kopjes vieze koffie op mijn werk weg te werken.

Circle of Life SaladeSoms sta ik ‘s avonds laat nog een salade voor de volgende dag klaar te maken. Deze week bijvoorbeeld de zilvervliesrijstsalade met aubergine en geitenkaas. Echt heel smakelijk; met heel veel verse ingrediënten. Ik neem er de tijd voor om het klaar te maken (gelukkig is koken een hobby van me) en dus ook op mijn gemak op te eten. Ik kijk met lede ogen naar collega’s die hun weinig inspirerende boterhammen met kaas en worst achter hun bureau wegstouwen zonder dat ze de tijd nemen om er van te genieten (en even afstand van hun werk te nemen).

Het meest opvallende van de Detox-maand is dat ik veel sneller verzadigd ben. Ik moet mezelf aanleren kleinere porties te bereiden. En ‘s avonds voor het slapen gaan had ik voorheen vaak een onbeteugelbare drang om flink te snaaien. Koek, chips, kaas, toastjes…. noem maar op. Deze maand echter heb ik die aandrang totaal niet. Soms neem ik wat ongezouten nootjes, maar na een klein handje heb ik genoeg.
Je kunt stoppen met roken of alcohol, maar eten blijft een noodzaak om te leven. Dat veel bewuster doen, kan ik iedereen aanraden. Ik heb mezelf in ieder geval voorgenomen dat te blijven doen.

Dit is deel 5 van mijn ervaringen van een maand lang Detoxen.
Lees ook:
Detox: Food 4 Thought (1) http://wp.me/p3FHho-nX
Detox: Good 4U? (2) http://wp.me/p3FHho-ou
Detox Challenge (3) http://wp.me/p3FHho-oD
Detox: A Cold Shower (4) http://wp.me/p3FHho-oT

The Circle (Dave Eggers)

Dave Eggers wilde meedoen aan het MTV-programma The Real World. In dit programma volgen we het reilen en zeilen van een aantal jonge talentvolle mensen, die een paar maanden gaan samenwonen in een soort studentenhuis in Los Angeles. De camera’s volgen alle gebeurtenissen in het huis en soms ook daarbuiten. Het was een van de voorlopers van de latere tv-hit Big Brother.
In zijn debuut A Heartbreaking Work of Staggering Genius (2000) beschrijft Eggers, die op dat moment beide ouders is verloren en zijn jongere broer zo goed als opvoedt, hoe hij aan de audities van het programma meedoet, maar uiteindelijk wordt afgewezen.

Nu heeft Eggers een Orwelliaanse roman gepubliceerd over de verstrekkende gevolgen van de ongelimiteerde technologische mogelijkheden van het Internet en social media in het bijzonder. The Circle is een Facebook-achtig bedrijf dat met behulp van social media een ideale samenleving nastreeft, die steeds meer totalitaire trekken vertoont. De jonge Mae Holland krijgt er een felbegeerde baan en wordt na een flitsende loopbaan het gezicht van het bedrijf, doordat ze met een cameraatje op haar borst haar hele leven online en transparant maakt. Een soort The Real World dus.

20140220-141511.jpg
Eggers schildert een samenleving die angstaanjagend veel op de onze lijkt. Tevens zet hij je onmiskenbaar aan het denken over de grenzen van waar de technologie ons tot in staat stelt en welke (morele) vragen dit oproept. Helaas is dit niet voldoende voor een goede, laat staan spannende roman. De karakters zijn oppervlakkig en krijgen weinig diepte. De scènes zijn nogal voorspelbaar en het plot kent welgeteld één verhaallijn. Hierdoor is het boek nogal eendimensionaal.
Persoonlijk ben ik minder pessimistisch dan de auteur als het gaat om het vermogen van de mensheid om goede beslissingen te nemen. Maar laat die discussie maar losbarsten. Daar besteed ik liever mijn tijd aan dan aan deze middelmatige roman.

Philomena (met plot-spoilers!)

De katholieke kerk komt er weer heel slecht vanaf in deze film die op ware gebeurtenissen is geïnspireerd. Begin jaren ’50 was Philomena (Judi Dench) een novice in een Iers nonnenklooster. Toen ze zwanger raakte, was dat uiteraard een groot schandaal. Haar zoontje Anthony wordt ter adoptie aangeboden.
Vijftig jaar later is Philomena een weduwe en moeder van één dochter, die op zoek wil naar haar verloren zoon. Ze wordt geholpen door een werkloze onderzoeksjournalist, die in alles de tegenpool van Philomena is. Hij is nukkig, atheïst en een snob.
Het klooster wil totaal niet helpen met het onderzoek. Dat is niet zo vreemd, want de nonnen hebben een hoop te verbergen. Bijvoorbeeld dat ze de kinderen voor veel geld verkochten aan rijke Amerikanen. Dus leidt de zoektocht naar Amerika, waar ze achterhalen dat de zoon een aantal jaar geleden is gestorven. Hij werkte voor de regering van Reagan en Bush, maar leidde een dubbelleven als homo met Aids. De moeder is zich terdege bewust van de parallellen tussen hun beide levens: de schaamte en de geheimen.
Dat is naast het voortreffelijke spel van Judi Dench (maar dat zijn we van haar gewend) het mooiste aan dit verhaal. Vooral als ook blijkt dat de zoon bij het klooster op zoek naar zijn moeder is geweest. De hardvochtigheid van de nonnen is stuitend en meelijwekkend tegelijk.
Regisseur Stephen Frears heeft betere en spannender films afgeleverd (My Beautiful Laundrette, Dangerous Liaisons, The Queen), maar al met al is het een innemende film over verlies en mededogen.

Detox: A Cold Shower? (4)

Borstelen en koud afdouchen. Dat is wel het meest curieuze onderdeel van de Detox Challenge. Het strenge dieet van zaken die je wel en niet mag eten en drinken is tot daaraan toe. Gelukkig mag je van de toegestane producten zoveel eten als je lichaam nodig heeft. Maar daar stopt het programma niet.

Iedere ochtend word je geacht te starten met een glas kokend water met een uitgeperste halve citroen. Daarna onder de douche met een stevige borstel je huid bewerken. Eerste benen, daarna je armen, je billen, rug, schouders en tot slot je buik en borst. Allemaal met stevige draaiende bewegingen en altijd in de richting van je hart! ♥♥♥

20140214-000726.jpgEventueel kun je je ook nog met scrubzout inwrijven, zoals in de sauna. Tot slot de douche langzaam maar zeker naar koud draaien en kort koud afdouchen. Toen ik het las in het Detox-handboek, moest ik zo hard lachen, dat ik bijna van de bank afviel. Ik nam me voor dit deel geheel te skippen. “Ik heb toch zeker geen gaatje in mijn hoofd.” Maar de strenge coach heeft me gedwongen (sorry overtuigd) het toch te doen. En gehoorzaam als ik ben….

Inmiddels ben ik er al bijna aan gewend en weet ik haast niet beter. Het grappige is dat het na het koude afdouchen juist lekker warm voelt. Terwijl je het na een gewone douchebeurt koud hebt bij het afdrogen. Desondanks ben ik niet rouwig dat we dit jaar niet zo’n koude winter hebben als afgelopen twee jaar. 🙂