Monthly Archives: March 2014

Harry Quebert en Laura Palmer

Wat is een literaire sensatie? Joël Dicker is dat volgens zijn uitgevers, omdat er in Amerika meer dan een miljoen exemplaren van zijn boek De waarheid over de zaak Harry Quebert zijn verkocht. Dat zegt heel veel over de staat van de huidige literaire wereld. Opvallend is dat Dicker juist op dit punt zijn meest interessante, enigszins cynische passages schrijft. Uitgevers die zoeken naar en hopen op die ene klapper en alleen geïnteresseerd zijn in zoveel mogelijke publicitaire buzz.

De vraag naar literaire kwaliteit is secundair. Helaas geldt dat ook voor het boek van Dicker. Een zeer onderhoudend, goed geschreven whodunnit. Beetje veel bladzijden (586), maar een echte pageturner. Het wisselende perspectief in tijd en personages houdt het levendig.

20140331-084124.jpg

Laura Palmer (Twin Peaks)

Op erg originele gedachten kun je Joël Dicker niet echt betrappen. Zijn verhaal is duidelijk schatplichtig aan Twin Peaks, de cultserie van begin jaren ’90. Die draaide om de vraag wie het meisje Laura Palmer had vermoord. Aanvankelijk lijkt Laura het toonbeeld van de onschuld zelve die tragisch slachtoffer is van een misdrijf. Al snel blijkt dat iedereen in de gesloten gemeenschap iets te verbergen heeft, niet in het minst Laura Palmer zelf. Die bleek er een sinister dubbelleven op na te houden.

Het is gelukt om van Harry Quebert een literaire hype te maken. In Nederland deed DWDD een duit in het zakje door dit boek aan te bevelen. Opnieuw blijkt dat je dit moet wantrouwen vanuit het gezichtspunt van literaire kwaliteit.

Advertisements

Waterloo Sunset (ABBA @ Eurovision)

Op 6 april 1974 mocht ik niet opblijven van mijn ouders om het Eurovisie Songfestival te kijken. Ik wilde dat wel graag, maar dat programma was toen ook al niet voor middernacht afgelopen. Ik weet nog hoe teleurgesteld ik de volgende ochtend was toen mijn moeder vertelde dat Mouth & MacNeal helaas niet voor Nederland hadden gewonnen met hun grappige liedje I See A StarDat Zweden had gewonnen vond ik toen eigenlijk nog niet zo interessant.

Het jaar erna mocht ik mijn eerste Songfestival kijken en het was meteen raak. Teach In won voor Nederland met Ding-A-Dong. Ik had het singletje (mijn eerste) voor mijn verjaardag gekregen. Teach In ABBA speelde nog nauwelijks een rol in mijn muzikale smaak. Natuurlijk zag ik ze bij de Eddy-Go-Round Show, maar het duurde tot de verschrikkelijk hete zomer van 1976, dat ik om was. Mijn oudste zus en broer waren op vakantie geweest in Engeland; op bezoek bij mijn tante die daar in een klooster woonde. Vakantie bestond toen uit logeren bij mijn tante. Ik herinner me die zomer nog goed. We liepen met blote voeten op het asfalt en het was zo heet dat het aan onze voetzolen bleef plakken. Ook werd ik voor het eerst (en niet voor het laatst) gebeten door een hond. Tot de dag van vandaag heb ik er een angst voor honden aan overgehouden.
Mijn broer en zus hadden voor mij als souvenir uit Engeland de LP Greatest Hits van ABBA meegenomen. Best bijzonder, want hun grootste hits moesten toen nog uitkomen. De nummer 1 hit Fernando stond erop, maar de zomerhit van dat jaar, Dancing Queen, nog niet! Vanaf dat moment was ik officieel fan van het Zweedse viertal. En aangezien oude liefde niet roest, is mijn enthousiasme voor hen nog springlevend. De komende weken zal er veel aandacht zijn voor 40 jaar na Waterloo. Velen vielen toen al voor ABBA, maar bij mij liet dat nog twee jaar op zich wachten.

Zie ook mijn eerdere blogs over Zweden en Zweedse muziek:
Swedish Hits Mafia
Summer Night City 
The Swedish Cook

Super in Leiden

Toen ik in Leiden ging studeren, kwam ik er al snel achter, dat ik mijn wekelijkse uitgaven aan boodschappen kritisch moest bekijken. Tenminste als ik aan het eind van de maand niet heel rood wilde staan. Dat was toen immers niet zo makkelijk als nu. Bij de Rabobank bij het station nam ik elke vrijdag geld op bij een dame die midden in een soort glazen kluis zat. Maar je kreeg alleen geld mee als er nog iets op je rekening stond. En op vrijdagavond wilde je niet zonder geld gaan stappen (ook al waren de drankprijzen in de studentenvereniging belachelijk laag!).

Mijn eerste kamer in Leiden was op de Hoge Woerd. Boodschappen deed ik bij de Codi op het Levendaal. Later werd dit een Dekamarkt en onlangs is het een Digros geworden. De Aldi op de Raamsteeg bezocht ik ook, maar die hadden toen nog maar weinig verse spullen. Dus ik kwam er alleen als de nood heel hoog was. Hoogvliet was er nog niet en er zat alleen een ienie-mini-Albert Heijn op de Haarlemmerstraat.

Digros LangegrachtAl snel kwam me ter ore, dat de goedkoopste supermarkt in Leiden de Digros op de Langegracht was. Het was niet bij me in de buurt, maar ik ging er toch af en toe heen. Ik was verbaasd over de lage prijzen, maar meer nog door de bijzondere menging van het volkse en studentenpubliek. Na veel omzwervingen woon ik nu al 15 jaar in mijn huidige appartement in het Stationskwartier en de Digros is inmiddels mijn vaste supermarkt. Niet alleen het dichtstbij, maar ook het goedkoopst. Dat is in al die jaren niet veranderd. Dat geldt ook voor het publiek. Dat is nog steeds Leiden Noord meets de studenten uit het centrum.

digros 3 digros 2
Sinds vandaag heet de Digros echter geen Digros meer. Alle supermarkten van het concern gaan nu Dirk heten. Ik ben er gewoon een beetje beduusd van. Wat denken ze wel niet? Digros hoort bij Leiden als 3 oktober en de universiteit! Ik voorspel dat de naam Digros nog tot in lengte van dagen door Leiden gebruikt zal worden. Net zo goed als dat de naam Kooyker nog steeds gebruikt wordt (ook al is het nog steeds een failliete boedel). Want wees nou eerlijk: de r rolt gewoon lekkerder in de naam Digros dan in de naam Dirk!

Lees ook mijn eerdere blogs over Leiden:
Boox in Leiden

Cinema in Leiden 1

Cinema in Leiden 2

30 x 3 oktober

Golden Girls on the Dancefloor

Cher is 67 jaar en bracht vorig jaar een nieuw album uit, Closer to the Truth. Op de hoes staat ze afgebeeld als stoeipoes. Ik schat dat er een boel CherBotox en Photoshop aan te pas is gekomen. Vooropgesteld, ik heb heel veel ontzag voor de ongelooflijke carrière van Cher; op muzikaal gebied, maar nog meer respecteer ik haar acteercarrière. De Oscar voor haar rol in Moonstruck was misschien niet eens zo terecht voor die rol, maar veel meer voor eerdere rollen in Mask, Silkwood en Come back to the Five-and-Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean. Maar wat bezielt haar om op haar leeftijd nog een plaat te maken met hijgerige discotracks? Ze is echter niet de enige.

Het nieuwe album van Kylie Minogue heet Kiss Me Once. De hoes van de eerste single laat de zangeres met een blote rug zien. De titels op het album beloven veel hitsige teksten (Sexy Love, Sexercize en Les Sex). Kylie is “pas” 45 jaar, maar doet nog steeds alsof ze 28 is. Haar muzikale loopbaan ligt alweer een tijd op zijn gat. Dus wordt bijna wanhopig alles uit de kast getrokken. Jurylid in The Voice UK, een duet met hartenbreker Enrique Iglesias, clips met veel half ontblote dansers en vooral alleen maar up-tempo nummers. Een mooie ballad past blijkbaar niet in het concept. Hetzelfde gaat op voor de Queen of Pop, Madonna. Deze week werd bekend dat ze de studio induikt met het Zweedse muzikale wonderkind en danceproducer Avicii (zie ook mijn blog: Swedish Hits Mafia: http://wp.me/p3FHho-69) om aan haar 13e studioalbum te werken. Ze is inmiddels 55 en omringt zich steeds vaker met jonge hippe artiesten en producers om te verhullen dat ze “het” eigenlijk niet meer heeft. En de wanhopige pogingen er nog sexy uit te zien roepen bij mij enkel medelijden op.

MadonnaHet tragische van genoemde artiesten is dat ze allang over hun top zijn. De generatie die na hen kwam, denk aan Britney Spears (32), Christina Aguilera (33), Shakira (37) en zelfs Lady Gaga (27), is dat eigenlijk ook al. De jongste generatie van Rihanna (26), Katy Perry (29) en Miley Cyrus (21) heeft de macht gegrepen. De meeste zangeressen krijgen het moeilijk nadat ze moeder zijn geworden. Dat doet iets met hoe het publiek tegen ze aankijkt. Blijkbaar verdwijnt het sexappeal. De enige die hier schijnbaar weinig last van heeft is Beyoncé (32). Die blijft sexy en maakt nog steeds succesvolle platen.

Het is wrang, maar helaas waar. Vrouwen hebben een kortere houdbaarheid. Mijn advies: gedraag je naar je leeftijd en richt je op je oorspronkelijke fans die in de tussentijd ook ouder zijn geworden.