No Satisfaction (Pinkpop 1)

Deze week traden Kings Of Leon op in Ziggo Dome. In interviews hebben de recalcitrante bandleden al meermalen laten weten dat ze er schoon genoeg van hebben om hun grootste hit Sex On Fire steeds te moeten spelen. Hoeveel bandjes zouden geen moord doen om zo’n hit op hun repertoire te hebben (alleen van de royalties van dat nummer kun je rentenieren!) Maar het is wel begrijpelijk dat een band een haat-liefde verhouding met hun grootste hit kan opbouwen.

In 2009 zag ik de band voor het eerst in een kolkend hete Ahoy Rotterdam. Sex On Fire was de radiohit van dat jaar en Use Somebody was ook al een instant klassieker. De band had er toen al een handje van om weinig enthousiasme uit te stralen op het podium. Hun doorbraakhit Knocked Up speelden ze toen net als nu niet.

Het doet me denken aan dat andere bandje dat dit jaar in Nederland (misschien wel voor de allerlaatste keer) optreedt: The Rolling Stones. Wat er ook gebeurt en hoe geweldig hun repertoire ook is. Zij ontkomen er ook niet aan om die ene hit te spelen. Een toepasselijker titel voor zo’n nummer is er bijna niet: I Can Get No Satisfaction.

Nou hebben The Stones sinds Under Cover Of The Night uit 1983 geen behoorlijke plaat meer gemaakt. Echt grote hits hebben ze ook niet echt meer gehad. Eigenlijk ging het mis toen Mick Jagger zo nodig aan zijn solo-carrière ging werken. Het werd noch muzikaal, noch commercieel een succes. Als krasse knarren bleef de band touren langs alle megastadions en grote grasvelden, zelfs na hun pensioengerechtigde leeftijd. Het heeft onze taal verrijkt met de term rock ‘n rollator!

Dit jaar zorgden ze ervoor dat Pinkpop in record tijd uitverkocht was (dat lukte Kings Of Leon vorig jaar dan weer niet!). De mythe van de Stones is nou eenmaal groter dan hun muzikale prestaties van de laatste twintig jaar. Ze kunnen putten uit een muziekcatalogus van jewelste met geweldige covers en vooral veel uitstekende tophits. Tot mijn topfavorieten behoren Sympathy For The Devil, Waiting On A Friend, Miss You, Angie, Paint It Black en You Can’t Always Get What You Want.

De bijzondere motoriek van de frontman van The Stones blijft invloedrijk. Het was de inspiratie voor een van de grootste hits van de afgelopen jaren: het aanstekelijke Move Like Jagger van Maroon 5 (samen met Christina Aguilera).

Advertisements

One thought on “No Satisfaction (Pinkpop 1)

  1. Pingback: One Day @ Pinkpop | KeesPaalvast

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s