Leiden en Genua (La Superba)

De kans dat je in de jaren ’80 Maarten ‘t Hart op de fiets in Leiden tegenkwam was best groot. Hij werkte nog bij de universiteit en was net doorgebroken bij het grote publiek na de film Een Vlucht Regenwulpen. Het grapje ging onder studentes, dat je niet te enthousiast naar de man moest kijken, als je hem tegenkwam. Voor je het weet kreeg je een ongewenste rol in zijn nieuwste boek toebedeeld.Maarten 't Hart

Een andere opvallende verschijning in de stad was Ilja Leonard Pfeijffer. Ik kwam hem regelmatig tegen op straat met zijn grote lichaam en zijn lange haar. Elke keer dacht ik: “Dat is die schrijver van dat baggerboek!” Hij kreeg een nominatie voor Het Grote Baggerboek, waarmee hij bekend werd. Hij verruilde echter Leiden en Nederland voor een leven in Italië om precies te zijn in Genua en daarover handelt zijn laatste roman La Superba, dat onlangs de Libris Literatuurprijs won. Reden genoeg om eens werk van deze zonderlinge ex-Leidenaar te gaan lezen.

La Superba heeft één hoofdpersoon en dat is de stad Genua. Ik ben er nooit geweest en weet niet of mijn reisbereidheid naar de stad door dit boek vergroot is of niet. Pfeijffer beschrijft de stad als een soort onaangepaste vrijstaat, waar je constant verdwaalt en die bevolkt wordt door onfrisse en ongure types. Handel staat centraal, ook van illegale waar, zoals drugs en mensen. De bevolking lijkt te bestaan uit vluchtelingen, prostituees, cruisetouristen, travestieten, oplichters en allerhande gelukzoekers. Een beetje zoals mediterrane havensteden nou eenmaal bekend staan. Denk aan bijvoorbeeld Marseille.

In het boek, dat nogal rommelig en ongestructureerd aanvangt, vertelt Pfeijffer over het mooiste meisje van Genua, over een leegstaand theater dat hij met een compagnon wil kopen en gaan uitbaten, over de situatie van vluchtelingen uit Afrika (het is bijna mensenhandel), over travestieten, over tv-programma’s als Ik Vertrek en over een been dat hij op straat vindt. Gaandeweg krijgt het boek meer eenheid en blijkt de roman een aaneenrijging van verhalen met Genua als verbindend element. In het begin zijn alle straatnamen, pleinen en parken voor de lezer veel ballast, maar dat dient blijkbaar om de stad als ondoorgrondelijk te karakteriseren. De stijl van Pfeijffer doet me vaak aan Jan Wolkers in zijn beste periode denken: rauw, plastisch en geen blad voor de mond.

De NRC biedt nu zelfs een reis aan naar Genua, waar Pfeijffer samen met Redmond O’Hanlon u wegwijs maken in de stad. Na het lezen van La Superba krijg je wel sterk het gevoel, dat je de stad niet op eigen houtje moet gaan verkennen. Daar kom je niet zonder kleerscheuren uit, lijkt de boodschap van het boek. In deze tijden van ontlezing en illegale e-books is dit blijkbaar een nieuwe manier van schrijvers om een centje bij te verdienen. Het past mooi bij het beeld uit zijn eigen roman. In Genua moet je alles aanpakken om te overleven. Hij had ook in Leiden kunnen blijven, maar dat had waarschijnlijk een minder verrassend boek opgeleverd.

20140616-004446-2686127.jpg

Advertisements

One thought on “Leiden en Genua (La Superba)

  1. Pingback: Dolce Vita (Italo) | KeesPaalvast

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s