Seeing is Believing? (Exit TV 2)

Ik was een paar dagen met vakantie ten tijde van de tsunami in december 2004. Niet eens zo ver weg (London), maar wel zodanig dat het nieuws van de ramp slechts druppelsgewijs tot me doordrong (vreemde beeldspraak in deze context!).

Vrijwel alle beelden van de tsunami heb ik gemist. Ik had wel krantenfoto’s gezien van de ravage die de ramp had aangericht, maar bij terugkomst in Nederland had ik weinig behoefte de bewegende beelden die er ongetwijfeld waren te bekijken.

Bij rampen is televisie een belangrijke nieuwsbron. De impact van sommige gebeurtenissen is nu eenmaal beter te begrijpen door de beelden te zien. Ik ben jaren geleden gestopt met journaal kijken; niet eens zozeer uit principe, maar meer omdat ik vaak neerslachtig werd van het kijken. Nu ik sinds 1 juli geen tv-abonnement meer heb, ben ik in dubio of ik naar andere kanalen moet uitwijken om de beelden te zien.

Dag van Nationale RouwDeze week kreeg ik die vraag meteen voor mijn kiezen. Toen de MH17 naar beneden is geschoten, was ik op vakantie in Wales en ik heb er alleen korte nieuwsberichten over gelezen via nu.nl en de app van de Telegraaf en Volkskrant. Na thuiskomst heb ik uiteindelijk twee uitzonderingen gemaakt: voor de toespraak van onze koning na de herdenkingsbijeenkomst en op de Dag van Nationale Rouw, toen om 16 uur de eerste lijkkisten uit het rampgebied in Nederland aankwamen. Voor mijn gevoel was dat voldoende.

Vorig jaar ging ik in het Kijkhuis naar de film The Impossible, die gaat over de tsunami-ramp. Ik heb een zwak voor Ewan McGregor en probeer zijn films zoveel mogelijk te zien. Over de kwaliteit van zijn films en zijn rollen kom ik in een volgend blog wel eens te spreken. In genoemde film is met de huidige filmtechniek de tsunami levensecht uitgebeeld en ik was met stomheid geslagen door de enorme impact van de ramp. Het ongelooflijke is vanuit de beleving van een gezin met kleine kinderen in beeld gebracht. Hierdoor wordt de ramp meteen persoonlijk. Op dat moment (jaren later) realiseerde ik me pas echt hoe groot de ramp (aan de andere kant van de wereld) eigenlijk was geweest.

De film was geen groot succes. Ik vraag me af of dit mede kwam door het feit, dat het publiek eigenlijk al zoveel over deze ramp heeft gezien. Ook ben ik benieuwd of de impact op mij als niet-journaalkijker groter was dan op mensen die wel alle beelden van de ramp en de nasleep daarvan via het nieuws hadden meegekregen. Het zijn interessante vragen, maar ik vrees dat ze onmogelijk te beantwoorden zijn.

Dit is mijn tweede blog over een leven zonder tv. Lees ook Exit TV

Advertisements

One thought on “Seeing is Believing? (Exit TV 2)

  1. Pingback: Cineville (Exit TV 3) | KeesPaalvast

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s