Still Alice (Julianne Moore)

NB: dit filmblog kan spoilers bevatten!

Als de Oscar dit jaar niet naar Julianne Moore was gegaan, wanneer dan wel? Ik kan me eigenlijk niet één film herinneren waarin zij niet een topprestatie neerzette. Tsja, herinneringen zijn het hoofdthema van de film Still Alice, die haar de Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol opleverde.

Alice is een mooie vrouw die als taalwetenschapper een prachtige loopbaan heeft. Een stabiel huwelijk en drie prachtige jongvolwassen kinderen. Tot ze tijdens een lezing ineens stilvalt en niet meer op het woord kan komen. Laat dat woord nou precies Lexicon zijn! Ze blijkt een zeldzame vorm van Alzheimer te hebben, die erfelijk is en op jonge leeftijd toeslaat.

Het verloop van de film is redelijk voorspelbaar, want dat is de ziekte namelijk ook. Totdat Alice in een vergevorderd stadium van haar ziekte een filmpje van zichzelf op de laptop opent. Dan zien we een nog heldere Alice die instructies geeft om een verborgen potje slaappillen in één keer in te nemen en op bed te gaan liggen. Het redt de film van een te braaf script, maar de magistrale rol van Julianne Moore had daarvoor al gezorgd.

Kan ik nou nog steeds rol van haar voor de geest halen, waar ze tegenviel? Zelfs in Jurassic Park: The Lost World vond ik haar goed!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s