Monthly Archives: April 2015

Bagels & Bubbles

Net 5 is niet echt mijn zender. Na de laatste aflevering van Sex & The City heb ik het links laten liggen. Vrouwenzender. Niks mis mee, als ik maar niet hoef te kijken. Desperate Housewives, Grey’s Anatomy en dat soort series zijn niet aan mij besteed. En ook de romantische komedie is niet echt mijn ding. Weinig originaliteit in dat genre en vooral op vrouwen gericht.

Laat ik nou een nieuwe favoriete serie hebben gevonden en dan ook nog een romkom: Bagels & Bubbels. Na drie afleveringen durf ik wel te stellen, dat het een schot in de roos is. Want niet alleen is het een originele variant op een aloud romantisch thema. Meer dan dat is het vooral een heel geestige serie. En wie wel eens naar Gouden Bergen kijkt, weet pas hoe moeilijk dat genre is.

Kort gezegd gaat de serie over een topmodel Noa (Bracha van Doesburgh) die verliefd wordt op eenvoudige bakkersjongen Rick (Egbert-Jan Weeber). Zij is weliswaar iets te sympathiek voor een topmodel, maar hij heeft de dromerige blik waar niet alleen zij maar ook haar manager (Hans Kesting) voor valt.

http://embed.kijk.nl/?width=500&height=283&video=hQh9Iu32AJEa

Als hoofdlijn voor het verhaal lijkt het inderdaad een beetje dun. Gelukkig zijn er ijzersterke bijrollen. Halina Reijn als Vanessa, aka Vampirella, de hysterische vriendin van Rick. Hans Kesting als de manager en valse nicht. John Buijsman als de vader, die het in 1979 heeft gedaan met Jerney Kaagman.

G WeiszEJ Weeber

Maar mijn absolute favoriet is toch Géza Weisz (Alleen Maar Nette Mensen) als Danny het hitsige jongere broertje van Rick. Hij wil doorbreken als zanger, maar heeft het wel erg druk met versieren, onder andere van travo’s, leraressen Frans en lesbo’s.

http://embed.kijk.nl/?width=500&height=283&video=odDkXkSrJqOb

Het aanbod van kwalitatief goede series is op dit moment enorm. Het zou zonde zijn als Bagels & Bubbels in dat geweld zou sneuvelen. Dat is het leuke van Internet: alle afleveringen zijn gewoon terug te kijken, op je PC, telefoon of tablet. Ik zeg: Lekker en leuk! 🙂

Oranje in Leiden

Ik stond aan het eind van de middag bij Kooyker op zoek naar een boek. Waarschijnlijk was het op de eerste verdieping bij de hoek met Geschiedenis. In mijn ooghoek zag ik een lange forse kerel aankomen die in de kast naast me op zoek was naar een boek. Onmiskenbaar een corpsbal met een dik  donsjack en de lichaamsbouw van ‘Ik lust wel een paar biertjes of meer’. Niks bijzonders. Leiden was er in de jaren ’80 vol mee. Minerva was nog de grootste studentenvereniging die ieder jaar zonder enige moeite te hoeven doen het gemaximeerde aantal nieuwe leden binnenhaalde. Ik keek nog eens goed en ineens had ik het door: het was de kroonprins Willem-Alexander (aka W.A. van Buren) die naast me stond. Misschien op zoek naar een boek voor de studie Geschiedenis, die we allebei volgden. Of was hij op zoek naar een goed leesboek of een kadootje voor Moederdag? Wie zal het zeggen.6a00d8341c648253ef01287700c4d6970c

Korte tijd later zat ik te studeren in de studiezaal van Geschiedenis aan de Doelensteeg. Daar was het altijd een stuk rustiger dan in de UB en de belangrijkste naslagwerken op historisch gebied bij de hand. De personal computer was nog voorbehouden voor een enkeling die het geld had en verstand van zaken. Het idee van Internet was er in de verste verte nog niet. Microfiches om boeken in de UB te zoeken was best al futuristisch. Opeens kwam de kroonprins in de studiezaal zitten, overduidelijk met het doel om een aantal zaken in al die naslagwerken uit te zoeken. Mijn vriendin en ik maakten elkaar attent op dit hoge bezoek. Zo vaak zagen we het prinsenkind niet op de faculteit. Hij studeerde voornamelijk elders, namen we aan.

Ik moet er deze dagen vaak aan denken, omdat Willem-Alexander als koning Dordrecht bezoekt op Koningsdag dit jaar. Destijds in Leiden was het opvallend dat de beveiliging onopvallend aanwezig was. Ze waren er zonder twijfel, maar je zag of herkende ze niet. Dat staat in schril contrast tot alle maatregelen die nu moeten worden genomen om een bezoek van een paar uurtjes mogelijk te maken.

Alles is anders nu: WA is koning met Maxima als stralende koningin naast hem en drie jonge blonde meisjes. Het is bovendien Koningsdag en we leven in 2015. De wereld is er door Apeldoorn, de Damschreeuwer, IS enzovoorts niet leuker op geworden. Toch blijft Oranje leuk en wordt Koningsdag vast een mooie dag.

Fast Furious (Paul Walker)

The Fast & The Furious, deel 1 uit de succesvolle reeks, was een schaamteloze kopie van Point Break, maar dan in de wereld van illegale straatraces in plaats van de surfscene. Nou is Point Break een van mijn favoriete films uit de jaren 90. Niet alleen vanwege Keanu Reeves en Patrick Swayze of de voor die tijden geweldige achtervolging, maar ook omdat de scheidslijn tussen de good en bad guys lekker onduidelijk was.

Point Break kreeg nooit een vervolgfilm en Fast & Furious heeft nu deel 7. Het commerciële succes is ongekend en dus zijn de belangen groot. En dan gaat de sterspeler ironisch genoeg naar gene zijde door met zijn Porsche tegen een lichtmast te rijden. De vergelijking met James Dean is erg opvallend. Qua ongeval en auto, maar Paul Walker is eveneens een schandalig knappe kerel. En beiden waren ze bezig met de opname van een film, die postuum werd uitgebracht. Bij Furious 7 is onduidelijk waar Walker echt is en waar digitaal. Het maakt het een rare kijkervaring.

56258INTO THE BLUE

Ik had een paar delen in de reeks gemist en er is veel veranderd sinds het frisse deel 1. Dat geldt vooral voor de scheidslijn tussen goed en kwaad. Die is tegenwoordig van begin tot eind haarscherp en voor twijfel is geen ruimte. Ten tweede zijn de good guys ongeveer onsterfelijk: na de meest bizarre stunts, stappen ze uit de auto, knikken hun nek en lopen zonder een schrammetje door. Tot slot draait het niet meer om straatraces, maar gaat het nu om een soort geheime dienst die onmogelijke opdrachten uitvoert, maar dan met auto’s. Mission Impossible on Wheels.

499753-add263da-5a52-11e3-ae40-d33e7a4d8181FURIOUS 7

Aan het begin van de film gooit het zoontje van Paul Walker een speelgoedautootje uit de gezinswagen op de stoep. “Auto’s vliegen niet!”, zegt Paul. In deel 7 blijkt niets minder waar! Ga het zien om het te geloven. En hoewel de hoofdrolspelers onsterfelijk lijken, hebben de makers met het eind van de film toch een mooie ‘grafrede’ voor Paul Walker gemaakt. Toch benieuwd hoe ze dit verlies in deel 8 gaan oplossen. De belangen zijn torenhoog: deel 7 bracht in minder dan twee weken al meer dan $ 800 miljoen op!

Bloed, Zweet en Tranen (Hazes)

De carrière van André Hazes is er één van groten hoogten en diepe dalen. Na het enorme succes van Eenzame Kerst in 1976 was het jaren stil rond de zingende barman. In de film Bloed, Zweet & Tranen wordt duidelijk hoe dat komt. André weigerde nog voor zijn platenmaatschappij Philips te werken, omdat het er niet om de muziek draaide. Bij EMI keert hij in 1980 terug met levenspop. Een reeks hits is het gevolg, waarvan Een Beetje Verliefd wel het hoogtepunt is. Toch zijn het andere nummers, die de loopbaan van Hazes bepalen. Zij gelooft in mij wordt pas na zijn dood een hit en Bloed, Zweet & Tranen haalt de Top 40 niet.

De film over het leven van Hazes is eigenlijk een beetje zoals een hit van de zanger. Als je er rationeel naar kijkt, is het van-dik-hout-zaagt-men-planken drama. Maar laat je de emoties die erachter liggen, op je in werken, dan val je er als een blok voor. De teksten lopen niet altijd even lekker; soms is het gewoon krom Nederbloed,-zweet-en-tranen_16851_300_200_90lands. Maar de emoties zijn echt en die geweldige stem, die André zeker in het begin van zijn carrière nog had, is onweerstaanbaar. In zijn laatste jaren was het pijnlijk om te horen hoe die stem door bier, sigaretten en doofheid naar de filistijnen was.

De film focust op de jeugd van de kleine jongen in de Amsterdamse Pijp, op zijn doorbraaRA01_30051001539144_Uk begin jaren 80 en zijn grote Arena-concert, wat zijn zwanenzang werd. Hoewel hij vocaal niet in de buurt van de echte Hazes komt, speelt Martijn Fischer een waanzinnig sterke hoofdrol. Maar ook in alle bijrollen wordt steengoed geacteerd. Hoogtepunt is de (ongetwijfeld niet echt gebeurde) scène in het Concertgebouw, waarin hij definitief afrekent met zijn vader. Luisteren naar zijn hit Zeg maar niets meer, kan na het zien van deze scène nooit meer zijn zoals voorheen.