Monthly Archives: May 2015

Mad Max Fury

De meest anarchistische trilogie blijft toch wel Mad Max. In 1979 kwam de eerste uit, maar pas in 1982 werd het een internationale hit. Speelde deel één zich nog af in de verlaten woestijn van Australië, vanaf deel 2 ging het om een niet nader geduid post-apocalyptisch gebied met veel zand en een groot tekort aan basisproducten als water en olie.

Onlangs heb ik de trilogie in zijn geheel bekeken, wetende dat er een vierde deel aan zat te komen. Het viel me op, dat de drie films ietsonafs hebben. Deel één waarschijnlijk omdat het budget op was. Deel twee eindigt met een open einde. En deel drie hangt van onsamenhangende ideeën aan elkaar, waarbij het scherpe randje er vanaf was gevijld. Ik begreep goed dat deel 4 daarna nog lang op zich liet wachten. Tina TurnerEn dat Tina Turner daarna nooit meer een filmrol heeft gekregen (of aangenomen) is ook heel begrijpelijk. Ze speelt een belachelijk personage met ridicule teksten, maar ze speelt ook echt heel slecht.

Hoe dan ook Mad Max maakte een ster van Mel Gibson. Nu zag hij er in die tijd nog sexy uit in een strak zwartleren outfit.

 Hij had zijn gewraakte uitspraken over vrouwen, Joden en homo’s nog niet gedaan. De Road Warrior maakte de weg vrij voor een glansrijke carrière in Hollywood. Er was nog even sprake van dat Mel zou gaan meespelen in deel 4 van Mad Max, maar dat idee is gelukkig gesneuveld.

Het zijn nu Tom Hardy en Charlize Theron, die de hoofdrollen spelen in de eerste feministische anarchistische Road movie (al doe ik dan wellicht Thelma & Louise tekort). Het is weer een totaal onmogelijk na te vertellen verhaal over outcasts die in een samenleving met veel tekorten op zoek gaan naar betere plaatsen en tijden en daarbij achtervolgd worden. Dat doen ze in gestripte en gemutileerde voertuigen. Ze verdedigen zich met wapens die variëren van ploertendoders tot mitrailleurs. Maar het zijn de vrouwen die de show stelen in het verhaal. Van moedermelkfabriek tot wilde Amazones. Zoals ik al zei: het is niet na te vertellen.

Ondanks alles is Mad Max Fury Road de beste film in de serie tot nu toe. Dat komt door de goede acteurs, maar bovenal door de duizelingwekkende achtervolgingen.

 Zo wordt Tom Hardy met een muilkorf om vastgeketend voorop een van de wagens als een soort stormram. Bizar, maar overtuigend gespeeld en gefilmd. De 3D-effecten dragen volop bij tot de choreografieën in dit visuele spektakel. Met geweldige muziek van onze eigen Junkie XL.

Advertisements

Bates Motel (Psycho)

‘A Boy’s Best Friend Is His Mother’, is de veelzeggende tekst, die Anthony Perkins in de film Psycho tegen de privé-detective zegt. Over de gecompliceerde relatie tussen Norman Bates en zijn moeder Norma gaat Bates bates-checkout-gallery-532x432Motel. Deze serie is een in de huidige tijd gesitueerde prequel op de film. Het plaatsje Fairvale lijkt bijna nog meer geheimen te hebben dan de familie Bates. Het dorpje draait voornamelijk op de teelt van marihuana. Daarmee krijgt de serie een extra laag, die niet in de film zijn oorsprong vond. Ook de moeizame relatie met de knappe halfbroer van Norman maakt de serie eigentijds en spannend. Maar de kern blijft toch de getroebleerde zoon die in de kelder van het spookhuis vogels opzet en de overbezorgde moeder, die niet goed weet hoe ze met de jongen moet omgaan. Soms lijkt hun relatie bijna incestueus en dan is hij weer heel vijandig.

De vraag is of je de film Psycho moet kennen om de serie Bates Motel te kunnen begrijpen? Na het zien van de twee seizoenen over Norman en Norma Bates, die in het plaatsje Fairvale zijn neergestreken, denk ik dat het antwoord luidt: niet per se.

Het was meer dan dertig jaar geleden dat ik de beroemdste film van Alfred Hitchcock op televisie zag. In 1960 creëerde de master of suspense een sensatie met Psycho en de nog sPsycho 1teeds wereldberoemde douchescène. Niet alleen was de aanval met het mes voor die tijd gruwelijk, maar ook het feit, dat je door het douchegordijn de omtrek van het lichaam van Janet Leigh kon zien. Het was allemaal op het randje voor die tijd. In een uitgebreide reclamecampagne vroeg Hitchcock zijn publiek om de plot van de film niet door te vertellen, zodat iedereen ten volste van Pscyho kon genieten. Onlangs bekeek ik de film weer eens. Het camerawerk en de acteerprestatie van Perkins zijn nog steeds subliem. Maar voor huidige begrippen is het verhaal te simpel en de epiloog veel te uitleggerig. Maar tegelijk is duidelijk dat een goede film de basis kan zijn voor nieuwe verhaallijnen voor nieuwe generaties.

Wild (Reese Witherspoon)

De Pacific Crest Trail in je eentje wandelen en zo in het reine komen met jezelf. Dat is in één zin waar de film Wild over gaat. Reese Witherspoon speelt Cheryl Strayed om wiens tocht de film draait. Net gescheiden, omdat ze een puinhoop van haar leven had gemaakt met veel seks, drugs en rock and roll. Maar er zijn nog veel meer demonen in haar verleden. Kind van een gebroken gezin en een vader met losse handjes en een moeder die op 45-jarige leeftijd aan kanker overlijdt.

Niet echt voorbereid of getraind begint ze aan de tocht. Alle enge dingen die kunnen gebeuren, krijgt ze op haar pad, maar ze komt toch vooral haar eigen angsten en herinneringen tegen. Maar ook Michiel Huisman, met wie ze de meegebrachte condooms eindelijk kan gebruiken.

Reese Witherspoon is een van de powerwomen in het huidige Hollywood.  Voor haar rol in de biopic over Johnny Cash Walk the Line, kreeg ze destijds terecht een Oscar. Overtuigend speelde ze de rol van zijn vrouw en liedjesschrijver June Carson. De film Wild produceerde ze mede en als regisseur was er de Canadees Jean-Marc Vallée, die vorig jaar imponeerde met Dallas Buyers Club. Maar bekijk vooral eens zijn coming-of-age film C.R.A.Z.Y. Het is te danken aan het sterke spel Reese, maar ook van zijn talent dat deze film twee uur boeiend blijft. Gezien de wat voorspelbare verhaallijn is dat een grote prestatie.

IMG_4964

C.R.A.Z.Y.