Monthly Archives: March 2016

The Baltimores

“Bent u van de uitgeverij?”, vraag ik terwijl ik bij boekhandel Kooyker in de rij sta voor een gesigneerd exemplaar van de nieuwe roman van Joël Dicker. De dame knikt en vraagt wat ik van de debuutroman van de auteur vond. Ik zei dat ik het met veel plezier had gelezen, vooral de observaties over de stand van zaken van het literaire wereldje. De jacht op die ene millionseller en de hypes om die te creëren etcetera maken De waarheid over de zaak Harry Quebert meer dan alleen een spannende pageturner, waarvan de plot erg veel weg heeft van Twin Peaks. Ik vertel dit de dame van De Bezige Bij, terwijl ik me ervan bewust ben dat zij onderdeel van het systeem is. Ze sluit onze mini-conversatie af met de schaamteloze mededeling dat de tweede roman van Joël Dicker veel weg heeft van The Secret History van Donna Tartt.

 Joël Dicker blijkt een zeer knappe man, die ook nog erg sympathiek blijkt te zijn. Met hem zou je wel een beschuitje willen eten, zullen we maar zeggen. Hij komt uit Zwitserland is franstalig, maar schrijft over Noord-Amerika alsof het zijn geboorteland is. Hij is een paar jaar geleden als literaire sensatie onthaald na het verschijnen van zijn debuutroman. Zijn tweede roman Het boek van de Baltimores  is opnieuw een onderhoudende pageturner. Een soort familiekroniek geschreven als thriller met veel kleine en grote cliffhangers en een spannende ontknoping (‘het Drama‘). Helaas heeft het boek iets teveel ongeloofwaardige personages en situaties om echt overtuigend te laten zijn. De schrijfstijl is echter soepel en de dialogen zijn sterk. Soms vraag je je af, waarom de schrijver niet voor tv of film is gaan werken.

 Het cynische is en blijft, dat de uitgeverij er blijkbaar alles voor over heeft om ook van de tweede roman een verkoopsucces te maken. De sexy foto van de auteur op de achterflap is nog tot daar aan toe en de verschijningsdatum in de Boekenweek ook. Maar om  op de achterflap te melden, dat dit ‘Het vervolg is op de wereldwijde bestseller De waarheid over de zaak Harry Quebert’, is onjuist en nogal schaamteloos. Of zouden ze bij De Bezige Bij het verschil tussen vervolg en opvolger niet meer begrijpen? Het valt me nog mee dat ze de vergelijking met de onverbiddelijk goede debuutroman van Donna Tartt niet hebben durven plaatsen.

Lees ook mijn blog over zijn debuutroman: Harry Quebert en Laura Palmer

Naschrift d.d. 3-4-2016: Je zou dit boek als vervolg op De waarheid over de zaak Harry Quebert kunnen beschouwen omdat een van de hoofdpersonen uit dat boek de hoofdpersoon in dit boek is. Tsja, da’s waar. Maar meer ook niet. 😉

Advertisements

Batman of Superman?

Kiezen tussen Batman en Superman voelt een beetje als vragen of je katholiek of protestant bent. Er zijn veel verschillen, maar ook heel veel overeenkomsten. Hoe verschillend ze ook zijn, ze staan allebei het goede voor, ze hebben ongelooflijke superkrachten en een bonte stoet vijanden. Katholiek of protestant wordt vooral bepaald door waar je geboren bent dan door een welbewuste keuze. Zo is het bij ook een beetje met Superman en Batman, maar dan meer wanneer je geboren bent. Batman had in de jaren ’60 een cultserie op tv die ik nooit gezien heb. Pas eind jaren ’80 kreeg Batman een beetje een behoorlijke film. Met geweldige muziek van Prince, al vond ik Michael Keaton niet echt een charismatische acteur. Superman kreeg in 1979 de juiste film met Christopher Reeve als uitstekende vertolker van Clark Kent/Superman. Daarmee vergat je al snel de beetje suffe tekenfilmserie die op woensdagmiddag nog wel eens op tv werd uitgezonden. Lees hierover mijn blog: Man of Steel

Het was Christopher Nolan, die Batman opnieuw uitvond met Batman Begins, The Dark Knight en The Dark Knight Rises. Vooral het tweede deel is zo onverbiddelijk, dat er waarschijnlijk geen betere film meer in het superhelden-genre kan komen. Christian Bale is perfect als sinistere held en Heath Ledger is angstaanjagend goed als The Joker

Nu spelen de twee beroemdste superhelden in één film: Batman V Superman: Dawn of Justice. Met Henry Cavill voor de tweede keer als Superman en Ben Affleck voor het eerst als Batman. Hij speelde eerder in Hollywoodland de rol van George Reeve die in de jaren 50 Superman op tv vertolkte.

De grote vraag is natuurlijk of twee superhelden ook een twee keer zo goede film oplevert. Dat is zeker niet het geval. Meer is uiteindelijk minder. Meer explosies vooral en meer onnavolgbare actie. Minder humor, minder romance en minder dubbelzinnigheid. De rollen zijn best goed vertolkt, maar het script lijkt alleen maar gericht op nieuwe acties en een heuse deus ex machina (die ik niet zal verklappen). Het superheldengenre is succesvoller dan ooit, maar schijnbaar zo dood als een pier. Komt er redding van binnenuit? Het schijnt dat Deadpool verfrissend in het genre is. 

Lees ook mijn eerdere blogs: Super HeroesSmallville vs. Arrow

Bigger is better (Dubai)

Het New York van de Arabische wereld. Zo staat Dubai ook wel bekend. Dat is niet zo vreemd gezien de enorme hoeveelheid wolkenkrabbers die de stad herbergt. De meeste zijn in de 21e eeuw geopend. Dit is een must voor wie van moderne architectuur houdt. De stad barst van optimisme, dat aanstekelijk werkt. Je ziet de nieuwe stad letterlijk onder je ogen en voeten verrijzen.
  Stedelijke planning heeft hier een totaal andere betekenis dan bij ons. Er lijkt ruimte voldoende tussen de woestijn en de zee voor alle nieuwe ontwikkelingen. En anders worden er gewoon kunstmatige eilanden gebouwd in de zee. Op een daarvan staat het enige 7-sterrenhotel (*******) ter wereld, de Burj-Al-Arab. Om uit de kosten te komen zou het de komende 30 jaar helemaal volgeboekt moeten zijn. De stad heeft er een icoon voor terug vergelijkbaar met de Eiffeltoren en de Sydney Opera House.

 

  
In het aangrenzende Abu Dhabi staat de op twee na grootste moskee ter wereld (na Mekka uiteraard en Casablanca). Vernoemd naar de sjeik die het mogelijk heeft gemaakt, dat dan weer wel. En dan is er de grootste winkelcentrum ter wereld: Dubai Mall. Daar zag ik de toekomst van retail: namelijk gecombineerd. met vermaak van de bovenste plank: naast bioscopen en restaurants is er een aquarium en waterzoo (met haaien en clownsvissen), een ijshockeybaan (!), een enorme waterval en de Dubai Fountain, waar ‘s avonds elk half uur een spectaculaire watershow wordt gehouden aan de voet van het hoogste gebouw ter wereld, de Burj Khalifa (meer dan 800 meter hoog!). 
 
Qua ‘urban planning’ zijn bereikbaarheid en milieu nu al een uitdaging. Hoe moet dat als de stad nog eens zo groot wordt? Nu al vliegen de vliegtuigen af en aan van het vliegveld dat midden in de stad ligt. Aan de rand van de stad wordt een nieuw (en groter) vliegveld gebouwd dat voor meer spreiding moet zorgen. Lastiger lijkt het me qua openbaar vervoer. De efficiënt rijdende metro zit nu al bijna op elk tijdstip van de dag bomvol. En de brede toegangswegen zorgen in de spits al voor een verkeersinfarct. Niet voor niets is de Burj Khalifa door smog al slecht te zien zelfs bij helder weer. Je zou denken dat elektrisch rijden een oplossing zou kunnen bieden. Maar dat lijkt me in een staat die vrijwel alles dankt aan olie een illusie.