Monthly Archives: September 2016

Captain Fantastic

LET OP: SPOILER ALERT!!

Aanvankelijk weet je niet zeker in welke tijd deze film over een hippiegezin, dat in de natuur leeft, zich afspeelt. Het blijkt toch het hedendaagse Amerika te zijn, waar de bevolking ‘undereducated and overmedicated’ is volgens de pater familias. Viggo Mortensen speelt deze idealistische man, die zes kinderen in de leeftijd van 6 tot 18 opvoedt met messen, pijl en boog en veel volwassen boeken. Ze jagen op herten om die vervolgens op te eten; er is een streng regime van fysieke training met veel gevechtsoefeningen; en de kinderen krijgen onderwijs uit boeken, veel boeken. Dit leidt ertoe, dat ze op veel te jonge leeftijd De Gebroeders Karamazov of Lolita moeten lezen en als volwassenen moeten kunnen analyseren.

De vader drijft zijn idealen tot het uiterste door, al zijn er ook regels. In je blootje rondlopen is prima, maar bij het eten moet iedereen gekleed zijn. Het levert scenes op die geestig en ongemakkelijk tegelijk zijn. Bijvoorbeeld als de jongste telg blijft vragen om uitleg over seks. De vader geeft overal eerlijk antwoord op, want zo wil hij zijn kinderen opvoeden. De moeder is afwezig, omdat ze in een psychiatrisch ziekenhuis ligt. Als de vader hoort dat ze haar polsen heeft doorgesneden, houdt hij dat niet verborgen voor de kinderen. Dan blijkt dat het hele gezin eigenlijk emotioneel gehandicapt is en niet in staat dit verdriet te verwerken.

Als de ouders van de moeder weigeren haar wens om gecremeerd te worden weigeren te respecteren, besluit het gezin in opstand te komen. Dat leidt tot een mooie roadtrip van Washington naar New Mexico. Maar ook tot onvermijdelijke botsingen met de gewone wereld. Dat zet je als kijker echt aan tot nadenken over de vrijheid van ouders hun kinderen op te voeden zoals ze zelf wensen tegenover het recht van kinderen op veiligheid en de noodzaak om sociale vaardigheden te leren om in de samenleving te kunnen functioneren. Dat levert geen makkelijke moraal op. De film moet het niet hebben van het nogal ongeloofwaardige slot, die in een slechte romantische comedy misschien beter zou passen. De manier waarop Viggo Mortensen de vader neerzet is de troef van Captain Fantastic: een man om als kind trots op te zijn, maar tegelijk doodsbang. Van liefdevol idealisme naar fanatisme naar het tirannieke. Het zit allemaal in hem en hij dreigt steeds als een vulkaan uit te barsten. Net als de mensen uit de ‘gewone’ wereld overigens, dus eigenlijk zijn de verschillen niet eens zo groot.

Advertisements