Monthly Archives: March 2017

Nieuw Dordts Peil (Fase 2)

Ik stond voor het eerst in jaren weer in een klaslokaal en werd geïntroduceerd als Meester Kees. Groep 8 van een Dordtse basisschool in Wielwijk zou ons gaan helpen met een volwassen vraagstuk: Hoe kunnen we de sociaal-economische positie van Dordrecht verbeteren? Om die vraag voor te leggen aan kinderen is een denkbeeldig stripvolkje bedacht, de Gompies. De koning van dit volkje is Gompie Peter (de burgemeester) en zijn adviseurs zijn Gompie Mariëlle en Gompie Kees. Jawel, ik ben een stripfiguurtje geworden! Hoe gaaf is dat?

De aanpak heet ConsultingKids en een klein bedrijf timmert hiermee aan de weg. Doordat kinderen veel minder denkkaders hebben en een ongeremde creativiteit, komen zij met andere oplossingen dan volwassenen. Dit is één van de innovatieve methoden van Nieuw Dordts Peil, het Lange Termijn Perspectief voor Dordrecht. Dat proces is nu de tweede fase ingegaan. We werken vanuit de pop-up store in de Berckepoort met drie broedgroepen: Dordt Voor Elkaar, Dordt Vooruit en Dordt 4Ever. De ideeënwand is fysiek aan de muur van de Berckepoort, maar ook online op de website geplaatst. Er zijn stadsdebatten over: Wereldstad & Hollands eiland en Rust & Reuring. Uiteindelijk leidt dit tot een tentoonstelling en manifestatie in de Berckepoort en online, waar mensen kunnen reageren op alle ideeën.

Van het hele proces maakt RTV Dordrecht een videoverslag, waarvan gedeelten nu al op YouTube staan, zoals het filmpje over ConsultingKids:
Lees ook mijn eerste blog over Nieuw Dordts Peil of bezoek onze website: www.nieuwdordtspeil.nl.

 

Advertisements

Madeira (50+)

Er komt een punt in je leven dat je accepteert dat je bij de oude garde hoort. Grijzer, wijzer en klaar om op vakantie naar Madeira te gaan. Je hoort tot de generatie die nog weet wie Ted de Braak was en dat hij een hit had met Een Glaasje Madeira, My Dear.

In het vliegtuig naar Funchal trek ik met mijn bijna 52 jaar de gemiddelde leeftijd zelfs nog een beetje omlaag. Veel pensionada’s met wandelschoenen in het vliegtuig, want dat scheelt in de bagage. Madeira staat immers bekend als bloemeneiland en als wandelparadijs.

En je hebt er spectaculaire wandelingen. De beste volgens de Lonely Planet deden we alle drie. De zwaarste en langste ging van Pico d’Arreiro naar het hoogste punt van het eiland, Pico Ruiva. Vier uur volgens het boekje, maar dat doen wij nog in tweeënhalf uur (al kwam dat ook omdat de langere route was afgesloten). Hier en daar was het erg steil omlaag en omhoog (steil omschrijft Madeira redelijk accuraat) en merkte ik dat ik vaker dan vroeger me vasthoudt aan de reling. Op sommige plekken heeft rotsval het pad flink beschadigd en soms waan je je net in The Fellowship of the Ring. Zo spectaculair is het. En het is minder druk dan de Levadas, omdat de 65-plussers dit niet in hun reisschema opnemen.

Dus ja, een vitale 50-plusser heeft veel te genieten op dit eiland. Wacht niet tot je pensioen, zou ik zeggen. Enne, no way dat ik nu lid van Omroep Max word of nog erger op 50Plus ga stemmen. Geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt. En daar heb ik er gelukkig nog genoeg van. 😃