Monthly Archives: July 2018

One Night in Bangkok (or 3)

Zorg er vooral voor dat je geen haast hebt“, aldus mijn reisgids. Dat geldt eigenlijk voor alle grote steden en helemaal voor Bangkok. De stad krijgt in dit regenseizoen nauwelijks zon. Toch is het zo’n 30 graden. Veel inwoners dragen mondkapjes tegen de uitlaatgassen. De constante herrie van het verkeer is lastiger te negeren. Wat valt hier een winst te halen als de elektrische auto de norm wordt (One crowded, polluted, stinking town). Gisteren maakten we een wandeling door de stad en mijn overhemd toonde na vijf minuten al zweetvlekken. Omdat we een aantal religieuze plekken gingen bezoeken, waren we gekleed in lange broek en overhemd met lange mouwen. Het Venetië van het Oosten wordt het wel genoemd. Want er is heel veel moois te zien in deze stad. Als je de hop-on hop-off boot neemt op de Chao Phraya en je kijkt om je heen, snap je die vergelijking wel. En daarna onder andere naar Wat Pho, waar de Tempel van de liggende Buddha een must-see is (More than one muddy river or a reclining Buddha).

Het lijkt of de stad nooit slaapt. Dag en nacht kun je overal eten, op straat zelfs voor een habbekrats een warme maaltijd. De toch al niet brede stoepen worden bevolkt door verkopers met van alles en nog wat. En ‘s nachts heeft dat nog wat extra betekenis. Het lijkt een fotofinish te worden met het aantal bars en massagesalons. In die laatste kun je voor schappelijke prijs een Thaise massage krijgen. De dames zijn klein van stuk en lijken lieftallig. Maar ze zijn oersterk en trekken je zo ongeveer aan stukken (Go back to your bars, your temples, your massage parlors).

Na drie dagen in Bangkok verlang je wel naar meer rust en stilte. Volgens mijn reisgids is het ook weer tijd om verder te kijken in Thailand. Daarover later meer. Ik kon het niet laten deze niet heel creatieve titel voor mijn blog te gebruiken. Naar de dikke hit die Murry Head had met dit nummer uit Chess. Lees ook mijn blog over de musical.

Advertisements

Sense8 Matrix

LET OP: Dit blog kan spoilers bevatten!

Een serie met acht hoofdpersonen, die over de hele wereld gesitueerd zijn. Allemaal met een eigen achtergrond, een eigen karakteristiek en intrigerend verhaal. Dat alleen zijn al genoeg ingrediënten om een interessante serie te maken. Maar laten die 8 hoofdpersonen nou ook nog een soort telepathisch met elkaar verbonden zijn op een manier dat ze niet alleen elkaars gedachten kunnen lezen, maar letterlijk in één en hetzelfde lichaam kunnen zitten. Nog interessanter. En dan is het ook nog een bont gezelschap qua etnische en seksuele achtergrond. Dat is Sense8 in een notendop.

Ik was helemaal flabbergasted na het zien van seizoen 1 op Netflix. Die was weird genoeg van zichzelf en hier en daar al lastig te volgen, maar zo verfrissend om een serie te zien, die zoveel barrières doorbreekt. En bovenal zo verschrikkelijk sexy. Wat wil je met Max Riemelt en Miguel Angel Silvestre in het gezelschap.

Maar… ik had het kunnen vermoeden. De serie is gemaakt door de Wachowski’s, oftewel de makers van de geniale lesbische thriller Bound, maar vooral wereldberoemd door The Matrix. Dat is nog steeds een van de coolste actiefilms, die destijds alles in het genre overhoop gooide, qua vormgeving, geweldscènes, filosofisch sf-drama en choreografie. Helaas waren de twee vervolgfilms, Reloaded en Revolutions, enorme tegenvallers. De makers hadden duidelijk niets nieuws meer te melden en dus werd er vooral meer van hetzelfde opgediend. Ik vind het daarom moeilijk om de oorspronkelijke film nog volledig op zijn eigen merites te beoordelen.

Matrix

Keanu Reeves in The Matrix

En helaas ging het zo ook bergafwaarts in de kerstspecial, seizoen 2 en de finale van Sense8. De paranoïde plotwendingen zijn niet meer op de vingers van acht mensen te tellen. Het panseksuele begint steeds sleetser te worden. En in de tweeëneenhalf uur durende finale wordt er ruim twee uur alleen maar geschoten, gerend en zijn er vooral veel explosies. Erg vermoeiend allemaal. En dan eindigt het met een onvergetelijk shot. Dat verklap ik niet. Het is bijzonder, maar ook een beetje……