Tag Archives: Chao Phraya

One Night in Bangkok (or 3)

Zorg er vooral voor dat je geen haast hebt“, aldus mijn reisgids. Dat geldt eigenlijk voor alle grote steden en helemaal voor Bangkok. De stad krijgt in dit regenseizoen nauwelijks zon. Toch is het zo’n 30 graden. Veel inwoners dragen mondkapjes tegen de uitlaatgassen. De constante herrie van het verkeer is lastiger te negeren. Wat valt hier een winst te halen als de elektrische auto de norm wordt (One crowded, polluted, stinking town). Gisteren maakten we een wandeling door de stad en mijn overhemd toonde na vijf minuten al zweetvlekken. Omdat we een aantal religieuze plekken gingen bezoeken, waren we gekleed in lange broek en overhemd met lange mouwen. Het Venetië van het Oosten wordt het wel genoemd. Want er is heel veel moois te zien in deze stad. Als je de hop-on hop-off boot neemt op de Chao Phraya en je kijkt om je heen, snap je die vergelijking wel. En daarna onder andere naar Wat Pho, waar de Tempel van de liggende Buddha een must-see is (More than one muddy river or a reclining Buddha).

Het lijkt of de stad nooit slaapt. Dag en nacht kun je overal eten, op straat zelfs voor een habbekrats een warme maaltijd. De toch al niet brede stoepen worden bevolkt door verkopers met van alles en nog wat. En ‘s nachts heeft dat nog wat extra betekenis. Het lijkt een fotofinish te worden met het aantal bars en massagesalons. In die laatste kun je voor schappelijke prijs een Thaise massage krijgen. De dames zijn klein van stuk en lijken lieftallig. Maar ze zijn oersterk en trekken je zo ongeveer aan stukken (Go back to your bars, your temples, your massage parlors).

Na drie dagen in Bangkok verlang je wel naar meer rust en stilte. Volgens mijn reisgids is het ook weer tijd om verder te kijken in Thailand. Daarover later meer. Ik kon het niet laten deze niet heel creatieve titel voor mijn blog te gebruiken. Naar de dikke hit die Murry Head had met dit nummer uit Chess. Lees ook mijn blog over de musical.

Advertisements