Tag Archives: Chess

One Night in Bangkok (or 3)

Zorg er vooral voor dat je geen haast hebt“, aldus mijn reisgids. Dat geldt eigenlijk voor alle grote steden en helemaal voor Bangkok. De stad krijgt in dit regenseizoen nauwelijks zon. Toch is het zo’n 30 graden. Veel inwoners dragen mondkapjes tegen de uitlaatgassen. De constante herrie van het verkeer is lastiger te negeren. Wat valt hier een winst te halen als de elektrische auto de norm wordt (One crowded, polluted, stinking town). Gisteren maakten we een wandeling door de stad en mijn overhemd toonde na vijf minuten al zweetvlekken. Omdat we een aantal religieuze plekken gingen bezoeken, waren we gekleed in lange broek en overhemd met lange mouwen. Het Venetië van het Oosten wordt het wel genoemd. Want er is heel veel moois te zien in deze stad. Als je de hop-on hop-off boot neemt op de Chao Phraya en je kijkt om je heen, snap je die vergelijking wel. En daarna onder andere naar Wat Pho, waar de Tempel van de liggende Buddha een must-see is (More than one muddy river or a reclining Buddha).

Het lijkt of de stad nooit slaapt. Dag en nacht kun je overal eten, op straat zelfs voor een habbekrats een warme maaltijd. De toch al niet brede stoepen worden bevolkt door verkopers met van alles en nog wat. En ‘s nachts heeft dat nog wat extra betekenis. Het lijkt een fotofinish te worden met het aantal bars en massagesalons. In die laatste kun je voor schappelijke prijs een Thaise massage krijgen. De dames zijn klein van stuk en lijken lieftallig. Maar ze zijn oersterk en trekken je zo ongeveer aan stukken (Go back to your bars, your temples, your massage parlors).

Na drie dagen in Bangkok verlang je wel naar meer rust en stilte. Volgens mijn reisgids is het ook weer tijd om verder te kijken in Thailand. Daarover later meer. Ik kon het niet laten deze niet heel creatieve titel voor mijn blog te gebruiken. Naar de dikke hit die Murry Head had met dit nummer uit Chess. Lees ook mijn blog over de musical.

Advertisements

Chess The Musical

Ik ben altijd openlijk ABBA-fan geweest, ook toen het allesbehalve cool, hip of retro was. Maar midden jaren 80 toen ik studeerde stond het als het ware op een lager pitje. ABBA was er geruisloos mee gestopt en de leden gingen hun eigen gang. Ik volgde dat nog wel een beetje, maar niet zo fervent als eerder en later. Toch had ik van het begin een zwak voor de musical Chess, die Benny en Björn met Tim Rice hadden geschreven.

Het was de eerste musical die ik als LP kocht en ook die ik in het theater zag. In de zomer van 1986 ging ik naar Engeland en hoewel het vreselijk duur was, kocht ik een kaartje. Er was alleen plek in de matinee. Die middag hield mijn horloge er mee op. Dus was ik een kwartier te laat. De show was state-of-the-art met bewegende schaakborden, maar de echte trekker was Elaine Paige.

Toch is de musical nooit een echt succes geworden. Ik begrijp dat wel. Het verhaal is nogal onnavolgbaar met de parallelle politieke, sportieve en romantische verwikkelingen. Er zijn eigenlijk vier (!) hoofdpersonen wat qua focus niet helpt. En het einde is somber/cynisch/melancholisch. “But we go on pretending, stories like ours have happy endings”. Daarmee stuur je het publiek niet vrolijk het theater uit. Ondanks de zwaktes blijf ik het fantastisch vinden. De muziek gaat van rock en pop tot opera. De teksten zijn ijzersterk. En dan natuurlijk twee vette wereldhits (One Night in Bangkok en I Know Him So Well).

Vandaag zag ik in Londen de nieuwste productie in samenwerking met de English National Opera. Door de jaren heen zijn er talloze variaties gemaakt in de hoop daarmee de show sterker te maken. Voor de Broadway-versie werd zelfs een nieuw nummer geschreven (Someone Else’s Story). De meest ingrijpende verandering was de versie waarin het hele verhaal op één plek plaatsvond (Merano). En dus werd One Night in Bangkok gedegradeerd tot een liedje in een Karaoke-bar. Gelukkig is die dwaling in de huidige show rechtgezet. Er kan met gemak worden gesneden in het verhaal (6 minuten naar twee schakende kerels kijken boeit niet echt evenals de hele geschiedenis van het spel en zijn wereldkampioenen), maar van het prijsnummer blijf je af.