Tag Archives: Luxor

Jurassic World

Ik kon het goed vinden met de opa van mijn vorige partner. Ik had een betere band met hem dan ik ooit met mijn eigen Opa had (de vader van mijn moeder was al gestorven toen ik werd geboren). We waren allebei gek op de muziek van ABBA en Pussycat, we keken allebei fervent MTV (al was het om verschillende redenen) en we wilden allebei naar die nieuwe film met die levensechte dinosaurussen. Het was begin jaren ’90 en het was een spannende tijd in de bioscoop. De techniek schreed steeds verder voort, waardoor er steeds meer levensecht in beeld kon worden gebracht. De tijd van suffe poppen en klungelige special effects was bijna voorbij. Want er kwam CGI (Computer Generated Images).

why-theres-never-been-a-good-jurassic-park-game_ytec.1920Samen gingen Opa, zijn kleinzoon en ik op een zondagmiddag naar Luxor aan de Stationsstraat in Leiden. Oma bleef wijselijk thuis. Die hield niet zo van dat soort enge films. De zaal was zo goed als afgeladen en de spanning was een beetje opgefokt. We gingen iets zien wat nog nooit eerder was vertoond. Steven Spielberg was op zijn best: de aanloop naar de eerste ‘echte’ beelden van de dino’s werd stapje voor stapje opgebouwd. Het verhaal over een amusementspark, waar de prehistorische dieren opnieuw tot leven werden gebracht was futuristisch, maar ook niet helemaal denkbeeldig. De film was een instant succes en behoort nog steeds tot de beste aller tijden. Na afloop waren we met stomheid geslagen. Zo levensecht hadden we niet bestaande monsters nog nooit eerder gezien. Bovendien was de film waanzinnig spannend, vooral de scene in de keuken. En er zat ook nog een moraal in het verhaal.

De opvolger The Lost World hebben we ook nog met Opa in de bioscoop gezien. Die was veel minder opwindend, vernieuwend of spannend. Het was een soort herhaling van deel 1. Jurassic_World_posterNiet slecht, maar wel minder. Een paar maanden later stierf Opa. Maar de films rond Jurassic Park kan ik niet zien zonder aan hem te denken. Deze week komt er een nieuw deel in de serie. Deel 3 was niet door Spielberg gemaakt en heb ik niet in de bioscoop gezien. En nu is er deel 4, die uiteraard in 3D is gemaakt. De vraag is tegenwoordig niet meer of een film er levensecht uitziet of niet. De vernieuwing in de techniek is niet meer zo revolutionair als toen. De vraag is vooral of een film ondanks de techniek goed is. Alleen voor special effects komen we niet meer naar de bioscoop. Een goede film moet vooral een goed verhaal, goede karakters en een goed plot hebben. Helaas begrijpt niet elke filmmaker dat. Onlangs zag ik het origineel weer en die staat nog steeds als een huis. De kans dat Jurassic World dat gaat overtreffen, lijkt me onmogelijk.

Advertisements

Cinema in Leiden (1)

Ondanks plannen voor een disco/megabioscoop naast Leiden Centraal, heeft Leiden als een van de weinige grote steden in ons land geen hypermodern cinemacomplex gekregen. Of dit gemis een zegen is of niet, laat ik graag in het midden. Wel heeft Leiden met Trianon een unieke en authentieke historische bioscoop, waar menig stad trots op zou zijn. Daar ga ik in een volgend blog nader op in.

Camera Bioscoop Hoge Woerd

Afbeeldingen afkomstig uit het Regionaal Archief Leiden.

Toen ik in Leiden kwam wonen in september 1983, was dat op de Hoge Woerd. Op de hoek met de Sint Jorissteeg stond toen de Camera. Deze bioscoop was toen al niet meer in gebruik en is kort daarna gesloopt, zodat er (spuuglelijke) studentenhuisvesting voor in de plaats kwam. Van geboren Leidenaren heb ik later begrepen, dat er vooral westernfilms in deze bioscoop werden vertoond. Of het waar is, weet ik echt niet, maar blijkbaar is het verval van de Camera gelijk opgelopen met de dalende populariteit van de western.

Een beter lot beschoren is de Luxor op de Stationsstraat, waar nu een all-you-can-eat-restaurant in is gevestigd. Het voormalige balkon biedt nu ook zitplaats om te eten, daar waar je vroeger een rijksdaalder meer moest betalen voor een balkonticket! Het Kijkhuis zat vroeger naast het Praathuys, waar nu de expeditie-ingang van de C&A is. Ik ben er maar een paar keer geweest voordat ze verhuisden naar hun huidige locatie aan het Vrouwenkerkplein. Vermaard waren de inleidingen die eigenaar Jan Boer hield om de (vaak wat) experimentele films toe te lichten. De eerste film die ik er zag was de Japanse film L’Empire des Sens met mijn mentorgroepje van de studie geschiedenis. Omdat de filmspoelen twee keer verwisseld moesten worden, besloten we als groep na de tweede spoel weg te gaan, omdat het een soort softporno film was. Later heb ik gehoord hoe pijnlijk het verhaal voor de mannelijke hoofdpersoon en in het bijzonder zijn geslacht afliep. Het is de enige keer in mijn leven dat ik een film in de bioscoop niet heb uitgezeten, maar ik geloof dat ik er niet veel aan gemist heb.
(To be continued…)