Tag Archives: Oscar

Oscar 4 Leonardo (The Revenant)

Kleine jongetjes worden groot. Alleen niet ieder jongetje doet dat voor het oog van de camera. En bij degene die dat wel doen, wil ik er eigenlijk helemaal geen getuige van zijn. Alle hypes rond de huidige kleuters van One Direction of -nog erger-  , kunnen me gestolen worden.
Bij Leonardo DiCaprio ligt het anders. Hij werd medio jaren ’90 een tieneridool. Ik maakte kennis met hem door de hippe verfilming van William Shakespeare’s Romeo + Juliet, die verplaatst was naar de moderne tijd en plaatsvond in Venice Beach (i.p.v. Verona). Ik vind het nog steeds één van mijn favoriete films. De poster heeft jaren in mijn huis gehangen. En daarna moest Titanic nog uitkomen. Hj speelt in een van de meest iconische en meest romantische filmscènes ooit op de boeg van het reuzenschip. En daarna moet het schip nog zinken.

Leonardo (niet genomineerd voor een Oscar voor genoemde films) had toen al een Oscarnominatie op zak voor What’s Eating Gilbert Grape. Lasse Halström (bekend van de ABBA video’s en ABBA The Movie) regisseerde deze verfilming van het boek van Peter Høeg, waarin Leonardo het zwakbegaafde broertje van Johnny Depp speelt. Wat mij veel meer heeft verrast is zijn keuze voor rollen na Titanic. Eigenlijk heeft hij daarna nooit in een slechte film gespeeld. Hij koos rollen en regisseurs zorgvuldig uit en bouwde zo een indrukwekkend oeuvre op.

De meeste films heb ik in de bioscoop gezien en meestal met veel plezier. The Man in the Iron Mask is niet zijn sterkste, en Catch Me If You Can vond ik ook minder geslaagd. Maar dat lag meestal niet aan het spel van Leo. In The Beach zagen we al dat hij het jongensachtige langzaam begon te verliezen. In The Gangs of New York erd dat nog duidelijker. Allebei ijzersterke films. Ik ga ze niet allemaal opnoemen, maar ik vind zijn rollen in Revolutionary Road en The Great Gatsby tot zijn beste behoren. Goed gespeeld en mooie gelaagde karakters.

Nu lijkt het erop dat DiCaprio zijn welverdiende eerste Oscar gaat winnen voor The Revenant. Dat lijkt een zekerheid, gezien de sterk fysieke uitdaging die het filmen heeft gekost. Het is ook een grootse film. De beelden van de natuur zijn fantastisch, de camera zit overal bovenop, wat soms hallucinerend werkt (bijvoorbeeld bij het gevecht met de beer). Zowel Leonardo als zijn tegenspeler en tegenstander in de film, Tom Hardy (ook genomineerd) spelen geweldig goed. Kortom een geweldige kijkervaring. Toch vind ik de film geen meesterwerk. Daarvoor is het verhaal te simpel en te ongeloofwaardig. Het helpt niet dat het wordt verkocht alsof het waargebeurd is (Inpired by true events), terwijl het meer een legende is. En de karakters zijn te weinig uitgediept en er zijn te weinig diepere lagen in de vertelling. En dat was precies wat ik vorig jaar bij Birdman (van dezelfde makers) ook vond. Dus terechte Oscar voor Leonardo, maar Beste Film?

Advertisements

Wild (Reese Witherspoon)

De Pacific Crest Trail in je eentje wandelen en zo in het reine komen met jezelf. Dat is in één zin waar de film Wild over gaat. Reese Witherspoon speelt Cheryl Strayed om wiens tocht de film draait. Net gescheiden, omdat ze een puinhoop van haar leven had gemaakt met veel seks, drugs en rock and roll. Maar er zijn nog veel meer demonen in haar verleden. Kind van een gebroken gezin en een vader met losse handjes en een moeder die op 45-jarige leeftijd aan kanker overlijdt.

Niet echt voorbereid of getraind begint ze aan de tocht. Alle enge dingen die kunnen gebeuren, krijgt ze op haar pad, maar ze komt toch vooral haar eigen angsten en herinneringen tegen. Maar ook Michiel Huisman, met wie ze de meegebrachte condooms eindelijk kan gebruiken.

Reese Witherspoon is een van de powerwomen in het huidige Hollywood.  Voor haar rol in de biopic over Johnny Cash Walk the Line, kreeg ze destijds terecht een Oscar. Overtuigend speelde ze de rol van zijn vrouw en liedjesschrijver June Carson. De film Wild produceerde ze mede en als regisseur was er de Canadees Jean-Marc Vallée, die vorig jaar imponeerde met Dallas Buyers Club. Maar bekijk vooral eens zijn coming-of-age film C.R.A.Z.Y. Het is te danken aan het sterke spel Reese, maar ook van zijn talent dat deze film twee uur boeiend blijft. Gezien de wat voorspelbare verhaallijn is dat een grote prestatie.

IMG_4964

C.R.A.Z.Y.

Still Alice (Julianne Moore)

NB: dit filmblog kan spoilers bevatten!

Als de Oscar dit jaar niet naar Julianne Moore was gegaan, wanneer dan wel? Ik kan me eigenlijk niet één film herinneren waarin zij niet een topprestatie neerzette. Tsja, herinneringen zijn het hoofdthema van de film Still Alice, die haar de Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol opleverde.

Alice is een mooie vrouw die als taalwetenschapper een prachtige loopbaan heeft. Een stabiel huwelijk en drie prachtige jongvolwassen kinderen. Tot ze tijdens een lezing ineens stilvalt en niet meer op het woord kan komen. Laat dat woord nou precies Lexicon zijn! Ze blijkt een zeldzame vorm van Alzheimer te hebben, die erfelijk is en op jonge leeftijd toeslaat.

Het verloop van de film is redelijk voorspelbaar, want dat is de ziekte namelijk ook. Totdat Alice in een vergevorderd stadium van haar ziekte een filmpje van zichzelf op de laptop opent. Dan zien we een nog heldere Alice die instructies geeft om een verborgen potje slaappillen in één keer in te nemen en op bed te gaan liggen. Het redt de film van een te braaf script, maar de magistrale rol van Julianne Moore had daarvoor al gezorgd.

Kan ik nou nog steeds geen rol van haar voor de geest halen, waar ze tegenviel? Zelfs in Jurassic Park: The Lost World vond ik haar goed!